Τρεις μέρες Designathon τον Οκτώβριο

09-09-2014

Tο Designathon, είναι ένας 32ωρος μαραθώνιος design, όπου digital και graphic designers, από 18 έως 33 χρονών καλούνται σχεδιάσουν την οπτική επικοινωνία μίας νέας πρωτοβουλίας γνωστής ΜΚΟ, από το λογότυπο ως την παρουσία της στο διαδίκτυο.

Στην εκδήλωση, που θα διαρκέσει από την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου έως και την Κυριακή 5 Οκτωβρίου θα συμμετάσχουν έμπειροι δημιουργοί, οι οποίοι θα μιλήσουν για τον τρόπο εργασίας τους, αλλά θα λειτουργήσουν και ως μέντορες κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας.

Η εκδήλωση της Παρασκευής θα πραγματοποιηθεί στο κέντρο σύγχρονης τέχνης και design Ε.Δ.Ω. και το διαγωνιστικό μέρος του Σαββάτου και της Κυριακής στο συνεργατικό χώρο εργασίας Found.ation.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ.

από το περσινό designathon

από το περσινό designathon

 

9 Responses

  • tsolerman

    Graphic / digital designers 18 χρονών;!
    Σε ποια σχολή γράφονται από τα 15;

  • Jony Ive

    Δεν πρέπει να σου φταίνε οι άλλοι αν εσύ λίγα χρόνια πριν βγεις στη σύνταξη κατάλαβες ότι τελικά θες να γίνεις γραφίστας.
    Τα δικαιώματα του αυτοπροσδιορισμού και της αυτοδιάθεσης του ατόμου ανήκουν θεσμικά σε όλους μας. Οπότε άκυρο το σχόλιό σου.
    Στο ΙΕΚ ΟΜΗΡΟΣ υπάρχει το πρόγραμμα YOUNG REPORTERS (βλ. logo ΕΣΑΚΕ PLAYOFFS, εξώφυλλα PIZZA FAN κλπ.) που προωθεί νέους με ταλέντο. Ως προς το digital design, τους δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιούν την πρακτική τους στα sites gossip-tv, queen, newsbomb, onsports, astrology και mothersblog (όλα με κατάληξη .gr).
    Ευτυχώς, για κάποιους, στην Ελλάδα το μέλλον (με κεφαλαίο το ΜΗ) ανήκει στους νέους, αδερφέ.

  • tsolerman

    Αδερφέ Joni Ive

    Σου ανταποδίδω την προσφώνησή, όχι ειρωνικά, αλλά επειδή πιστεύω ότι αφού βρισκόμαστε στο ίδιο βήμα (+Design) μας αφορούν κοινές ανησυχίες και μπορούμε να κάνουμε έναν ήρεμο και ουσιαστικό διάλογο, με επιχειρήματα. Τα γράφω αυτά προσπαθώντας να αποφύγω αλλο ένα γελοίο διαδυκτιακό καβγαδάκι που θα μαζέψει κόσμο στην αρένα (μάλλον απογοήτεψα κάποιους).

    Δεν γνωριζόμαστε προσωπικά (εκτός κι αν δεν το θυμάμαι) και τα συμπεράσματά σου σχετικά με την επαγγελματική μου καριέρα είναι αυθαίρετα και άχρηστα στην κουβέντα μας. Οπότε το επιχείρημά σου –αντικειμενικά– είναι άκυρο (για να δανειστώ και πάλι από σένα).

    Δέχομαι το επιχείρημά σου ότι ο καθένας μας έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού (αν και δεν κατανοώ τι εννοείς με το «θεσμικά»). Ναι, έχω το δικαίωμα να θεωρώ τον εαυτό μου ό,τι θέλω. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορώ να το επιβάλλω και στους άλλους. Και όταν η δική μου πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή των υπολοίπων τότε –συνήθως– υπάρχει πρόβλημα.

    Αναφέρεσαι σε ένα χάσμα γενεών το οποίο είναι υπαρκτό, αλλά αυτό δεν λύνεται με αφορισμούς. Είναι κουτή και η περιφρόνηση / φοβία προς το καινούργιο των μεγάλων και η αλαζονία των νέων. Όταν αποκλείεις –αυθαίρετα– ένα κομμάτι της ζωής καταδικάζεις τον εαυτό σου στη στενομυαλιά.

    Το σχόλιο που έγραψα εκφράζει μια πραγματική απορία (χωρίς ειρωνία) για το το τρόπο που λειτουργούν τα πράγματα. Το να σπουδάζεις σχεδιασμό δεν σε κάνει αυτόματα και σχεδιαστή, σε κάνει σπουδαστή σχεδιασμού. Τα παραδείγματα που ανάφερες δεν τα θεωρώ τα καλύτερα (αλλά αυτό είναι προσωπική μου γνώμη) και μάλλον έχουν να κάνουν –σε ορισμένες περιπτώσεις– και με τα επικοινωνιακά τεχνάσματα των σχολών (αυτό είναι μια άλλη κουβέντα όμως).

    Κλείνοντας, θα συμφωνήσω, και πάλι, μαζί σου με το προφανές ότι «το μέλλον ανήκει στους νέους» (και σε ποιους άλλους θα μπορούσε να ανήκει). Μια επισήμανση μόνο: η κοινωνία ανήκει σε όλους.

  • Φαίδων Α.

    Ανεξαρτήτως του περιεχομένου της πρώτης ανάρτησης (διαφωνώ επειδή δε βλέπω το λόγο ‘γιατί να ψάχνουμε λόγο να γκρινιάξουμε για μια θετική ενέργεια;’), θέλω να πω μπράβο στοv tsolerman για το ήθος, το επίπεδο και την ουσία της απάντησής του.

  • Jony Ive

    Αδερφέ Tsolerman, το Jony γράφεται με “y” και όχι με “i”. Είμαι 100% σίγουρος ότι δεν έκανες επίτηδες λάθος, γιατί αλλιώς θα είχα αντικαταστήσει τώρα το “T” του Tsolerman με ένα “P”. Δες το ως μια φιλική χειρονομία εκ μέρους μου.
    Ίσως να ήμουν λίγο άδικος μαζί σου επισημαίνοντας αυτό με την επικείμενη συνταξιοδότησή σου, αλλά όλοι ξέρουμε ότι είσαι από τους παλιούς στο χώρο (η ομάδα σου πήρε από τα πρώτα MέγαΕΒΓΕ, μοιάζεις με μυθιστορηματικό χαρακτήρα του Αλέξανδρου Δουμά -πατέρα- και γράφεις λες και είσαι δικηγόρος). Αν κι αυτό δεν αποτέλεσε ποτέ επιχείρημα στο πρώτο σχόλιό μου. Ήταν μια απλή επισήμανση.
    Επί της ουσίας, αν δέχεσαι το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού του ατόμου, δεν μπορείς να θεωρείς ότι ο άλλος πάει να σου το επιβάλλει, στην περιπτωση που δεν συμφωνείς μαζί του. Αυτό απλά δείχνει ότι δεν το δέχεσαι ως αρχή. Τέλος.
    Ας πούμε ότι έχεις έναν φίλο που σου λέει ότι είναι γκέι, δεν μπορείς να του απαρνηθείς αυτό το δικαίωμα, μόνο και μόνο γιατί δεν “συμφωνείς” σεξουαλικά μαζί του. Ποιος είσαι δηλαδή; Πρέπει να περάσει από το κρεβάτι σου για να τον εγκρίνεις; Απ’ ότι γνωρίζω δεν υπάρχει (ακόμα) επιτροπή έγκρισης ομοφυλόφιλων. Κάπως έτσι θα νιώθουν και οι 18χρονοι graphic και digital designers με τους οποίους απορείς δημοσίως.
    Κι έτσι συμφωνώ λοιπόν μ’ αυτό που λες: “Όταν αποκλείεις –αυθαίρετα– ένα κομμάτι της ζωής καταδικάζεις τον εαυτό σου στη στενομυαλιά”.
    Οπότε άσε να βγαίνουν όσοι αμούστακοι graphic designers, digital designers, creative artists, design consultants, communication experts, social media design pundits κοκ. το επιθυμούν. Η πιάτσα, όπως πάντα, θα δείξει την αξία τους, αν κι εφόσον υπάρχει. Αν και η πιάτσα δεν είναι και τόσο αθώα και αμερόληπτη όσο θα επιθυμούσε κάποιος γνήσιος μαρξιστής.
    Σου αναγνωρίζω κι έγω ότι γράφεις με ήθος, αλλά τι να το κάνεις, αν η κοινωνία στην οποία ζεις, δίνει περισσότερη αξία στο “στήθος” παρά στο “ήθος”;
    Επίσης αν θεωρείς ότι η κοινωνία ανήκει σε όλους, τότε θα έπρεπε να είχες ξεκινήσει την επισήμανσή σου με “μια φορά κι έναν καιρό” και να την είχες κλείσει με “και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα” για να ορίσεις τα πλαίσια σχετικά με την πραγματικότητα, στα οποία θες να κινείσαι στον διάλογό μας.
    Αν θες, ξαναδιάβασε την τελευταία πρόταση του προηγούμενου σχόλιου μου με περισσότερη προσοχή, αδερφέ.

  • Βάσω Γ.

    @Tsolerman: don’t feed the troll

  • Ρενάτο Τάτα

    ρε που πάμεεεεε;

    απορώ που βρίσκετε το χρόνο
    να γράφετε τέτοια κατεβατά.

    καλή επιτυχία στο designathon.

    ρισπέκτ,
    ρενάτο τάτα

  • tsolerman

    @ Βάσω.Γ: ευχαριστώ που προσπαθείς να με προστατέψεις, αλλά είμαι αρκετά μεγάλος (όχι τόσο για να βγω στη σύνταξη) για να αποφασίσω για μένα.

    @ Αδερφός Jony Ive
    Θα απαντήσω σε αυτά που έγραψες μόλις βρω χρόνο (για να καλύψω και τον Τάτα).

  • tsolerman

    Επιτέλους βρήκα λίγο χρόνο. Ελπίζω να μην χρειαστεί να ξαναγράψω τόσα.

    Αδερφέ Jony Ive

    Έχεις δίκιο· έγραψα λάθος το όνομά σου. Προτιμώ να είμαι ειλικρινής από το να το παίξω φίλος σου και γι’ αυτό σου λέω πως η χειρονομία σου μου φαίνεται περισσότερο φθηνό αστείο παρά φιλική προσέγγιση. Πιστεύω ότι μπορείς και καλύτερα, αλλά αυτό έχει να κάνει με το γούστο του καθενός· αφού εσένα σου κάνει, εμένα μου περισσεύει.

    Δίνεις κάποια στοιχεία για μένα (υποθετικά, καθώς δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ποιος είναι αυτός που υπογράφει με το όνομα tsolerman) ενώ θα έπρεπε να σεβαστείς το δικαίωμά μου στην «ψευδωνυμία», έστω κι αν επικαλεστείς ότι αυτά που έγραψες «τα ξέρουν όλοι»…

    Επιμένω να θεωρώ ως επιχείρημα την «επισήμανσή» σου σχετικά με την «επικείμενη συνταξιοδότηση» και την ερμηνεύω ως εξής: η παλιά γενιά φοβάται το καινούργιο και έτσι παράγει μια στρεβλή εικόνα για τα πράγματα. Δεν σου φαίνεται ως επιχείρημα; Αν σε ερμήνευσα λάθος αγνόησέ το· δεν είχα τέτοια πρόθεση.

    Όπως ο καθένας έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, έτσι έχει και το δικαίωμα της κρίσης. Η ταμπέλα που δίνεις εσύ στον εαυτό σου, αφορά εσένα και κανέναν άλλον. Δεν χρειάζεται κάποιος να περιμένει από μένα να εγκρίνω και να χρησιμοποιώ τον προσδιορισμό που ο ίδιος επέλεξε.

    Για να χρησιμοποιήσω το παράδειγμά σου, αν εγώ θεωρώ ότι η σεξουαλική συμπεριφορά κάποιου/ας δεν δικαιολογεί τον προσδιορισμό γκέι, πιστεύω ότι έχω το δικαίωμα να μην τον θεωρώ / αποκαλώ γκέι, είτε μοιραζόμαστε είτε όχι το ίδιο κρεβάτι. Είναι αντιφατικό, αυτός που αυτοπροσδιορίζεται να περιμένει έγκριση από τον άλλον. Τότε δεν μιλάμε για αυτοπροσδιορισμό, αλλά για ετεροπροσδιορισμό.

    Τα πράγματα αλλάζουν, αν ο προσδιορισμός που χρησιμοποιώ (τουλάχιστον δημόσια) προσβάλλει ή μειώνει τον άλλον και τότε ναι, υπάρχει ζήτημα για το αν πρέπει ή όχι να επιτρέπεται η χρήση του προσδιορισμού δημόσια (φαντάζομαι μπορεί να το επικαλεστεί και κάποιος που τον αποκαλούν «φασίστα»).

    Δεν χρειάζονται άδεια από μένα οι αμούστακοι να αποκαλούνται όπως θέλουν. Όμως διατηρώ κι εγώ το δικαίωμα να αποδέχομαι ή όχι την ταυτότητα που επικαλούνται. Δεν χρειάζονται ούτε καν την πιάτσα για να το πιστεύουνε. Στο κάτω-κάτω τι το καλύτερο να πιστεύεις στον εαυτό σου;

    Ωραίο το λογοπαίγνιο με το στ-ήθος. Διαφωνώ με τη γενική απαξίωση. Η κοινωνία δεν είναι κάποιοι άλλοι. Είμαστε όλοι εμείς που μπορεί να μας νοιάζει ή να μην μας νοιάζει (μόνο) το στήθος. Γιατί θεωρείς ότι η «κοινωνία» απαρτίζεται μόνο από τους πρώτους;

    Και έτσι φτάνω και στο αν «η κοινωνία ανήκει σε όλους». Ναι, πιστεύω ότι ανήκει σε όλους. Δεν λέω ότι την έχουμε καταφέρει να έχουμε όλοι το ίδιο μερίδιο στα αγαθά και την εξουσία. Λέω ότι ανήκει -δικαιωματικά- σε όλους και δεν θέλω να πείσω κάποιον γι’ αυτό. Είναι προσωπική πεποίθηση και όχι ένα λογικό συμπέρασμα εμπειριών.

    Σε έναν έντιμο διάλογο θεωρώ άκομψο και ανόητο να θέτεις στον συνομιλητή σου αυθαίρετους κανόνες σχετικά με το τι είναι πραγματικότητα και τι όχι («… αν θεωρείς … θα έπρεπε …). Αν θεωρείς εσύ την άποψη αυτή ως παραμυθάκι, ιδεαλισμό ή αφέλεια τότε το βάρος πέφτει σε ‘σένα να προσθέσεις (νοητά) όσες εισαγωγές και κατακλείδες θέλεις, χωρίς να βάζεις σε κόπο τον συνομιλητή σου. Κατάλαβες τι πιστεύω και κατάλαβα τι πιστεύεις. Δεν χρειάζεται να έχουμε ταυτότητα απόψεων (άσε που θα ήταν και ανόητη η κουβέντα).

    Δεν θέλω να κάνω τον μάντη σχετικά με την τελευταία σου πρόταση. Αρχικά θεώρησα ότι έχεις γράψει ανορθόγραφα το γράμμα «Μι», αλλά απ’ ό,τι είδα δεν είσαι ανορθόγραφος. Αν εννοείς κάτι άλλο γιατί απλά δεν το γράφεις;



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 13-09-2017 [0]

Πρωτοβουλία της Σοφίας Σακοράφα για τον ελληνικό σχεδιασμό προϊόντων

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 12-09-2017 [0]

Έκθεση στην Ολλανδία με τα εξώφυλλα της Factory Records

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 08-09-2017 [0]

Tα εργαστήρια του Digitized17

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 31-08-2017 [0]

Έκθεση αφίσας στο Ηράκλειο Κρήτης

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 30-08-2017 [2]

Έκθεση αφιερωμένη στον Toulouse-Lautrec τον Σεπτέμβριο στο Μπενάκη

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 24-08-2017 [0]

Έκθεση με 17 χρόνια αφισών του Δήμου Νάουσας

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 04-08-2017 [0]

Έκθεση κόμικς και εικονογράφησης στην Ελληνοαμερικανική Ένωση

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 01-08-2017 [0]

Εκατό αφίσες για την Κρήτη

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 03-07-2017 [0]

Πάρτι για τα έξι χρόνια Archisearch

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 29-06-2017 [0]

Επαγγελματική εκδήλωση από την Ένωση Γραφιστών και Εικονογράφων Κύπρου



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).