Νέα ταυτότητα για την HP από τη Moving Brands

14-12-2011

H Hewlett-Packard ιδρύθηκε το 1939 σε ένα γκαράζ του Palo Alto της Καλιφόρνιας, σε ένα γκαράζ του Palo Alto της Καλιφόρνιας, από τους συμφοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ Bill Hewlett και Dave Packard.
Ο λογότυπος της HP, με ελάχιστες μικρο-μετατροπές, έμεινε σε πολύ σημαντικό βαθμό αναλλοίωτος εδώ και 70 χρόνια. Ήλθε λοιπόν, κατά τα φαινόμενα, ο καιρός η HP να κάνει το μεγάλο βήμα και να πάει την εικόνα της στο μέλλον. Ανέθεσε λοιπόν σε μια από τις κορυφαίες εταιρείες branding του κόσμου, την Moving Brands (η οποία όπως φανερώνει το όνομά της ειδικεύεται σε γραφικά και ταυτότητες που κινούνται) τη σημαντικότατη εργασία και της έδωσε τρία σχεδόν χρόνια για να κάνει την απαραίτητη έρευνα και να επιστρέψει με την τελική πρόταση.
Η λύση στην οποία κατέληξε η Moving Brands βασίζεται στην απλότητα και την αφαίρεση. Πήρε το γνωστό λογότυπο, του αφαίρεσε τον κύκλο που τον περιόριζε καθώς και όλα τα καμπύλα στοιχεία, τόσο του “h”, όσο και του “p”. Tι κράτησε; Ό,τι περίσσεψε από αυτές τις αφαιρέσεις και κυρίως την κλίση των 13°, η οποία έχει γίνει συνώνυμη της Hewlett-Packard.
Το έργο μάλιστα της Moving Brands επεκτείνεται και σε δέκα χρόνια από σήμερα, όταν και προτείνει την αφαίρεση όλων των γραμμών πλην μίας, η οποία, κρατώντας τη γνωστή κλίση, θα αρκεί για να χαρακτηρίζει τη μεγάλη εταιρεία.
Παρ’ όλα αυτά, η αλλαγή είναι κατά τα φαινόμενα τόσο μεγάλη, που η HP διστάζει να την υιοθετήσει. Για την ώρα έχει συμφωνήσει και ακολουθεί το σύστημα της ταυτότητας (γραμματοσειρές, χρωματική παλέτα κ.λπ.), αλλά για το λογότυπο αυτόν καθεαυτόν, σύμφωνα με επίσημα χείλη “ακόμα το σκέφτεται”.

«Θέλαμε να διασφαλίσουμε ότι η HP μεγιστοποιεί τις ευκαιρίες της για να συνδεθεί με τους ανθρώπους, να πει ιστορίες και να εμπνεύσει ιστορίες, να ακούσει και να απαντήσει, να προσαρμοστεί στο περιβάλλον της. Μια πολυ-αισθητηριακή ταυτότητα και ένα σχεδιαστικό σύστημα δημιουργήθηκαν ώστε να επιτρέψουν στο brand να πάρει ζωή τόσο στην έντυπη επικοινωνία όσο και στις οθόνες» μας λένε οι άνθρωποι της Moving Brands και συνεχίζουν «Η υπογραφή που καθορίζει το σύστημα είναι η κλήση των 13°, η οποία αντιπροσωπεύει το πνεύμα της HP ως μια εταιρεία, που ωθείται από την εφευρετικότητα και την αισιοδοξία για το μέλλον και την πίστη στην ανθρώπινη πρόοδο. Αναφέρεται, επίσης, στον κόσμο των υπολογιστών υπενθυμίζοντας την κάθετο που χρησιμοποιείται στον προγραμματισμό και που υπάρχει σε κάθε πληκτρολόγιο. Οι 13° υφίστανται στο πλαίσιο της ταυτότητα του brand, στη γραφιστική γλώσσα, τον προϊοντικό σχεδιασμό, τη γλώσσα τα στατικά στησίματα, την κινούμενη ικάνα, τον ήχο, τη διάδραση, τα υλικά, τους χώρους…».

Αναμένοντας το μεγάλο βήμα της HP, εμείς τουλάχιστον, δηλώνουμε ευθαρσώς ότι είμαστε υπέρ της προτεινόμενης αλλαγής…

Ενημέρωση 17/12
Όπως αναφέρεται και στα σχόλια των αναγνωστών πιο κάτω, η Moving Brands για την ώρα απέσυρε την παρουσίαση της συγκεκριμένης της δουλειάς από την ιστοσελίδα της και αφού είχε προκαλέσεις πολλές χιλιάδες επισκέψεις απ’ όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Moving Brands, η απόσυρση έγινε μετά από αίτημα της ΗΡ, ώστε να αποσαφηνιστεί η διάκριση ανάμεσα στις πτυχές της εργασίας που εφαρμόστηκαν από εκείνες που δεν εφαρμόστηκαν. Η ανακοίνωση καταλήγει «Η εξέλιξη του λογοτύπου δεν έλαβε το πράσινο φως από την HP».

 

30 Responses

  • Papi

    Απλά Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο… Ο ορισμός του απόλυτου Re-Branding…

  • Ηρακλής Παπαθεοδώρου

    Αναγνωρίσιμο μεν, μη αναγνώσιμο δε, για αυτό και φαίνεται η ηγεσία να το υιοθετήσει.
    Νομίζω απευθύνονται περισσότερο σε συναδέλφους τους designers παρά σε πελάτες που γνωρίζουν και έστω, εμπιστεύονται την εταιρία.
    Ίσως θα έπρεπε να έχουν ένα επιπλέον, μεταβατικό, βήμα πριν το νεό λογότυπο.

  • Ηρακλής Παπαθεοδώρου

    * η ηγεσία φαίνεται ότι δυσανασχετεί να το υιοθετήσει

  • PaKa

    Moving Brands: Respect!
    Αν και για να πω την ταπεινή μου άποψη, το νέο brandmark στηρίζεται αποκλειστικά στην τεράστια αναγνωρισιμότητα που έχει η hp τόσα χρόνια.
    Το λέω αυτό γιατί ναι μεν το αφαιρετικό concept με τις γραμμές δημιουργεί μια πολύ όμορφη γεωμετρία και μια λιτή αλλά ουσιαστική hi-tech αίσθηση, αλλά…
    Αν υπάρχουν -έστω ελάχιστοι- που δε γνωρίζουν το όνομα hp,
    δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι διαβάζοντάς το νέο λογότυπο, δεν θα διαβάσουν ‘bp’ αντί για ‘hp’, μιας και το βασικό σχέδιο του γράμματος είναι το ίδιο.
    Όπως αφήνουν οι MB να εννοηθεί λέγοντας ότι στο μέλλον θα αφήσουν μόνο μια διαγώνια γραμμή, το νέο brandmark θα είναι απλώς η (τολμηρή) μετάβαση σε μη λεκτικό brandmark.
    Mόνο που μια διαγώνια γραμμή είναι ένα πολύ βασικό και αφηρημένο σύμβολο που θα χρειαστεί τεράστια προβολή παγκοσμίως για να υποστηριχθεί και να αποτυπωθεί στο κοινό, χωρίς μάλιστα αυτό να είναι εγγυημένο ότι θα πετύχει.

  • Κωστής

    Η απόλυτη μαγκιά είναι το σήμα του 2021. Αν καταφέρουν να το υιοθετήσουν και να το στηρίξουν θα είναι μάλλον η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του branding.
    Aπό την άλλη 3 χρόνια για το παρόν logo είναι κάπως υπερβολή. Φαντάζομαι τι θεωρία και τι πειθώ θα έχει αυτό το σήμα από πισω. Και ακόμα δεν έχουν πειστεί…

  • Ευάγγελος Κασσαβέτης

    Κατά τη γνώμη μου, μάλλον είναι η πιο πειστική και ουσιαστική
    πρόταση rebranding των τελευταίων ετών (και δεκαετιών, ίσως).
    Κι αυτό, γιατί και τολμά [re] και συντηρεί [brand].
    Σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι κατανοητός και θεμιτός ο δισταγμός
    της πλήρους και ανεπιφύλακτης υιοθέτησής του από τα αφεντικά.
    Το ζήτημα του χρόνου (τρία χρόνια για τέσσερις γραμμές / οι δύο μισές),
    νομίζω πως αποδεικνύει περίτρανα ότι το θέμα δεν είναι ο σχεδιασμός
    αλλά όλα τα υπόλοιπα ζητούμενα που αυτός καλείται να υπηρετήσει.
    Τέλος, αν και το slash για το ’21 μου μοιάζει σήμερα αρκετά επιπόλαιο,
    εύχομαι να το δω να υλοποιείται, τότε. Και να πετυχαίνει. Ίδωμεν…

  • bobo

    ευχαριστώ, +design, που κατά διαστήματα χαρίζεις στους αναγνώστες σου μικρούς θανάτους… 😉

  • Κώστας Αλεβιζόπουλος

    Διαβάστε κι αυτό: http://dribbble.com/shots/352178-bp-2004?list=suggestions

  • Παν. Λουτράρης

    Δυστυχώς, όταν μπερδεύουμε το απλό με το απλοϊκό, τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε. Κάτι απλοϊκό, μπορεί να το έχει κάνει κάποιος άλλος πολύ πριν από σένα (όπως ο κ. Brian Plemons). Από την άλλη, μπορεί οι διαγώνιες γραμμές να δείχνουν ‘high-tech’, αλλά ταυτόχρονα αποδομούν εντελώς την τυπογραφία, αφού το h μοιάζει πολύ με το b (και όλο μαζί δεν είναι δύσκολο να διαβαστεί από κάποιον και ως lqi ή hji). Βέβαια, το hp είναι δυνατό brand, αλλά με τις εταιρείες από την Κίνα που διεθνοποιούνται η μία μετά την άλλη (και ποιός ήξερε πριν 5 χρόνια τη lenovo;) αν δεν υποστηριχθεί πολύ καλά επικοινωνιακά (ίσως και με ένα ενδιάμεσο λογότυπο), το νέο λογότυπο πιο πολύ θα μπερδέψει τον κόσμο (ειδικά στην αρχή, πολλοί μπορεί να πιστέψουν ότι πρόκειται για νέο παίκτη από την Κίνα), παρά θα ισχυροποιήσει το brand. Γι’ αυτό και οι μανατζαρέοι της hp είναι διστακτικοί με την πρόταση (και πολύ καλά κάνουν).

  • tsolerman

    Με την κατάλληλη υποστήριξη και επανάληψη όλα μαθαίνονται
    και στο τέλος γίνονται βίωμα του καταναλωτή. Το brand δεν είναι
    η μία ή οι τέσσερις γραμμές. Είναι το σύνολο των μηνυμάτων που
    παράγει η ταυτότητα της hp. Πιστεύω πως και η μία γραμμή
    μπορεί να λειτουργήσει ήδη από τώρα και μάλιστα θα κάνει αίσθηση
    ως τόλμημα και επίδειξη αυτοπεποίθησης. Μετά οι ανταγωνιστές
    θα τρέχουν να προλάβουν.

  • Ευάγγελος Κασσαβέτης

    @bobο (και hoho, με βάση τις σχεδιαστικές παρερμηνείες α λα hp):
    θα ήθελες να εξηγήσεις και σε μας, τους κοινούς θνητούς,
    τι σημαίνει “μικρούς θανάτους”; Αν δεν κάνω λάθος, ο θάνατος
    παραμένει και στις μέρες μας ποιοτική και όχι ποσοτική κατάσταση.
    Αν εννοείς μικρές κηδείες, να το δεχτώ. Αλλά… είσαι νεκροθάφτης;
    Αν είσαι, δώσε στοιχεία να κερδίσεις πελάτες, γιατί, ανώνυμα,
    βαράς στον αέρα κούφιες τουφεκιές! Χαίρε, κατά τα άλλα

  • Elina

    Συνήθως δεν κάνω τον ξερόλα, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση θα κάνω μια εξαίρεση. Μικρός θάνατος=οργασμός. Άρα το σχόλιο του bobo ήταν θετικό.
    Το “hoho” πάντως μου άρεσε πολύ. Ταιριάζει και με τα Χριστούγεννα που έρχονται, αν το σκεφτείς 🙂

  • Papi

    Tsolerman έχεις απολύτως δίκιο…

  • soffia

    Αν και στα ελληνικά «μικρό θάνατο» λέμε τον χωρισμό ή κάποιο κακό που μας έχει συμβεί, οι Γάλλοι «La Petite Mort» λένε τον οργασμό.
    Η ελληνική λέξη «οργασμός» χρησιμοποιείται σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, επειδή απαιτείται μια αρκετά εξελιγμένη γλώσσα για να αποδώσει τέτοιες έννοιες.

    Πάντως του bobo μάλλον του αρέσει, αν έχω κατανοήσει σωστά το γούστο του.

    Όσο για το νέο λογότυπο, με τη σχετική υποστήριξη δεν θα έχει κανένα πρόβλημα.
    Η οπτική μας γλώσσα αλλά και το πληροφοριακό μας δίκτυο έχει εξελιχθεί ώστε να μπορούμε να αναγνώσουμε κάτι τέτοιο.
    Επίσης, μην νομίζουμε ότι οι γραφίστες είμαστε πάντα οι κατάλληλοι άνθρωποι για να πάρουμε παρόμοιες αποφάσεις.

  • bobo

    @ ευάγγελος κασσαβέτης:..
    εννοούσα μια μεταφορική εκσπερμάτιση, ή μια αλληγορική σύσπαση κάποιων εσωτερικών μυών (ανάλογα με την ανατομία, αλλά και τα γούστα του καθενός)· με βάση την ανάγνωση των πρώτων σχολίων αυτής της ανάρτησης… δεν μπορώ να ακολουθήσω την αλληλουχία των σκέψεών σου για να σου απαντήσω, αν είμαι ο νεκροθάφτης της σύντομης παραβολής σου… όμως, θεωρώ ότι αλλιώς βιώνεται ένας θάνατος, κι αλλιώς μια κηδεία… επίσης, ας μου επιτρέψεις να σημειώσω ότι δεν περιμένω να κερδίσω πελάτες, αφού δεν είν’ αυτός ο στόχος μου…

    @ elina:..
    σ’ ευχαριστώ για την εξαίρεση, που έκανες για χάρη μου… όμως, το «hoho» δεν μου θυμίζει καθόλου τον άι βασίλη, αλλά τον μπάρμπα, που πουλάει αναψυκτικά, που σε κάνουν να ρεύεσαι· από μπροστά κι από πίσω…

    @ soffia:..
    σ’ ευχαριστώ για την διευκρίνιση, που έκανες για χάρη του κόσμου… ελπίζω και να γνωρίζεις ότι η λέξη «οργασμός» έχει την ίδια ρίζα με το ρήμα «οργώνω»… (ναι, ναι, τυχεροί οι αγρότες…) και ποιο είναι αυτό το γούστο μου, που έχεις κατανοήσει σωστά;..

    @ designmag:..
    το δημιουργικό γραφείο απέσυρε το case study από τον ιστοχώρο του διευκρινίζοντας για τους αγγλομαθείς «we have removed the hp case study per the request of hp, in order to clarify the distinction between the aspects of the work that were setting a creative vision for the brand but were not implemented in the market, and the aspects which reflect the actual in-market applications of the identity and design system» και «the ‘progress mark’ logo is not the go-forward direction for hp»…

    ας αφήσουμε, λοιπόν, τους μύες να χαλαρώσουν και πάλι… 🙂

  • soffia

    Mε την βοήθεια του κ. Καστοριάδη σας παραθέτω τα εξής:

    H λέξη οργασμός βγαίνει από την λέξη οργή που στα αρχαία ελληνικά έχει άλλη σημασία από την σημερινή

    Οργή: η ορμή, η ενόρμηση, το ταμπεραμέντο, η διάθεση, η έφεση, η τάση, η ροπή, η [νεοελλ.] οργή. Είναι η λέξη που δίδει οργάω και οργασμό

    Ὀργάω: εἶμαι πλήρης ὑγρασίας, πλήρης χυμῶν, ἔχω σφοδρὴ ἐπιθυμία γιὰ συνουσία, εἶμαι πρόθυμος, ἕτοιμος.
    κατευθείαν από την αρχαία σημασία βγαίνει το ρήμα “οργάζω” που χρησιμοποιείται σήμερα για να περιγραφεί τη στιγμή που το θηλυκό ζώο είναι έτοιμο για αναπαραγωγή.

    το οργώνω από την ίδια ρίζα: σκάβω με αλέτρι ή τρακτέρ για να κάνω το έδαφος πιο καλλιεργήσιμο, στα αρχαία ελληνικά υπήρχε γι αυτό η λέξη “αροτριώ”

    από το “είμαι έτοιμος” στο “προετοιμάζω για να είμαι έτοιμος”, σημαντική διαφορά πρακτικά και σημασιολογικά.
    ¨Οχι άσχετο με την παρούσα συζήτηση, καθώς πολλές φορές δεν ολοκληρώνουμε και δεν φτάνουμε στον ποθητό οργασμό σχεδιαστικά, μένουμε στην προετοιμασία και τις θεωρίες.

    @bobo
    για το γούστου σου εννοούσα στην γραφιστική αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν έχω αρκετά στοιχεία για την εξαγωγή κάποιου συμπεράσματος.
    Πρόκειται μάλλον για την τάση που έχουμε να αποδίδουμε χαρακτηριστικά σε πράγματα μη απτά (όπως η ϊντερνετική περσόνα του bobo) :-p

    Περάσαμε από από το branding στο θάνατο, στον οργασμό και από κει στον λόγο που είναι και η αρχή των πάτων.
    Ενδιαφέρον τουλάχιστον σημειολογικά αλλά λέω να το αφήσω εδώ κρατώντας πολλά ερεθίσματα για σκέψη.

  • Παν. Λουτράρης

    Για να επιστρέψουμε στο αρχικό θέμα του άρθρου, μετά τη γλωσσολογική ανάλυση:

    @ tsolerman: Δεν διαφωνώ ως προς τον προσανατολισμό του branding συνολικά, αλλά με το πώς αυτό αποτυπώνεται στο λογότυπο. Δεν μπορείς να λες “put the people first” ή κάπως έτσι και το λογότυπό σου να μην έχει καμία επαφή με την τυπογραφία όπως την ξέρουν οι άνθρωποι και όπως την έχουν μάθει εδώ και 5 αιώνες τώρα. Πολύ περισσότερο όταν προτείνεις ως απώτατο λογότυπο μια διαγώνια γραμμή, που ως σύμβολο χρησιμοποιείται για να διαχωρίζει (χρησιμοποιείται πολλές φορές και σαν διαζευκτικό “ή”). Το θεωρώ εντελώς οξύμωρο.

    Ειδικά ως προς το τελευταίο, φανταζόμαστε τι θα συμβεί αν όλοι ακολουθήσουν αυτή τη λογική της αποδόμησης; Δηλαδή αν η HP έχει σαν λογότυπο το /, η Yahoo θα έχει το !, η Twitter to < και η Ελληνική Δημοκρατία το +; Τι γελοιότητα είναι αυτή; Και σε ποιά χώρα του κόσμου θα κατοχυρωθεί ως εμπορικό σήμα, ένα σχήμα που θεωρείται public domain;

  • PaKa

    Τελικά, σύμφωνα με το ‘underconsideration.com’, η hp δεν θα υιοθετήσει το νέο brandmark.
    Πάντως το νέο brand κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο πριν οριστικοποιηθεί η υιοθέτησή του, για να καταγραφούν οι απόψεις του κοινού και οι οποίες είναι κατά πλειοψηφία πολύ προβληματισμένες και νομίζω όχι άδικα.
    Η ανάπτυξη κάποιου brand ή το re-branding έχει πάρα πολλές παραμέτρους εκ των οποίων η κυριότερη είναι οι πωλήσεις.
    Ό,τι κάνει η κάθε μάρκα το κάνει πρωτίστως για να πουλήσει και ασχέτως της μετρησιμότητας της επίδρασης του design σε αυτό, είναι λογικό η κάθε εταιρεία να το συσχετίσει άμεσα.
    Άρα λοιπόν η hp μέτρησε τις διάφορες απόψεις, θεώρησε ότι το να έχει για τα επόμενα 10 χρόνια μια “ναι μεν αλλά…” εταιρική ταυτότητα (με το αναμενόμενα τέράστιο κόστος ανάπτυξης της), δεν επηρεάζει θετικά την προσδοκώμενη κερδοφορία της για αυτό το χρονικό διάστημα.
    Fair enough…

  • tsolerman

    @ Παν. Λουτράρη

    Νομίζω ότι φτάσαμε στο σημείο που πρέπει να διαχωρίσουμε
    το τι είναι “ηθικό” ή -έστω- θεμιτό για μια κοινωνία και
    το τι είναι “καλό” για την επικοινωνία μιας εταιρίας.
    Αν καταφέρει μια εταιρία -και είμαι πεπεισμένος ότι
    μπορεί- να συνδέσει την ταυτότητά της με ένα σύμβολο
    ή χρώμα που έχει καταχωρηθεί ως “κοινόχρηστο”
    (όπως τα παραδείγματα που αναφέρατε: /, !, + κλπ.)
    τότε τι το καλύτερο για την αναγνωρισιμότητα της!
    Και δεν νομίζω να διαφωνεί κάποιος ότι αυτό δεν
    θα ήταν ένα επιτυχημένο branding. Το ότι αυτό
    -ταυτόχρονα- μπορεί να ευτελίζει τις σχέσεις μας και
    να τις μετατρέπει σε εμπορικό προϊόν είναι κάτι που δεν
    αφορά το branding (εκτός κι αν του χαλάει τη μαγιά),
    αλλά τις αξίες που έχουμε ως κοινωνία.

    Έτσι αν η moving brands καταφέρει να επιβάλλει το “/”
    ως σήμα της hp αυτό σημαίνει ότι έκανε εξαιρετικά
    καλά τη δουλειά της και -ως επαγγελματίας- οφείλω
    να τη συγχαρώ, όμως ταυτόχρονα να αισθάνομαι
    αηδιασμένος από την επικοινωνική δικτατορία
    των μεγάλων εταιριών.

    Ζούμε σε μια εποχή που οι μεγάλες εταιρίες έχουν
    καταφέρει να ιδιωτικοποιήσουν βασικά κοινωνικά
    αγαθά όπως το νερό. Θα σταματήσουν μπροστά
    σε μερικά συμβολάκια; Εδώ τίθεται και ένα μεγάλο
    ερώτημα για τους σχεδιαστές: είμαστε τελικά
    πρώτα επαγγελματίες ή σκεφτόμενοι πολίτες;

  • Ευάγγελος Κασσαβέτης

    Καλημέρα,

    ομολογώ πως ο bobo είχε δίκιο.
    Η συ-ζήτηση για τη νέα ταυτότητα της hp
    (τόσο η κρίσιμη και άμεσα στοχευμένη στο hp-rebranding, παραπάνω,
    όσο και το “γλωσσολογικό παραστράτημα” που προκάλεσα, άθελά μου, ειλικρινά)
    είναι απολαυστική, στα όρια κάποιου είδους επαγγελματικού οργασμού.
    Αναρωτιέμαι, αν αυτό συμβαίνει από την επαγγελματική αγαμία μας
    ή πρόκειται πράγματι για μια σπάνια, κατ’ εμέ, στιγμή απολαυστικού λόγου
    για τη… για το… graphic design (δεν το έχω ελληνικά, λυπάμαι)…
    Ευχαριστώ γι’ αυτό

    [off topic] @ bobo: δεν υπάρχουν άλλες διαστάσεις στην ερώτησή μου.
    Αγνοούσα το ειδικό νοήμα της φράσης (κι ευχαριστώ τα κορίτσια
    για τη συμβολή τους)
    και υπέκυψα στη γοητεία του μόνιμα υπαινικτικού λόγου σου. Χαιρετώ σε, και πάλι

  • bobo

    @ soffia:..
    ουάου, και «π.μ.α.»* τώρα… 🙂

    @ ευάγγελος κασσαβέτης:..
    ο λόγος μου δεν είναι μονίμως υπαινικτικός… αν και δεν θεωρώ ότι η πρόταση «ευχαριστώ, +design, που κατά διαστήματα χαρίζεις στους αναγνώστες σου μικρούς θανάτους» αποτελεί κατάλληλο δείγμα υπαινικτικής επικοινωνίας… και να γνωρίζεις ότι σε χαιρετώ κι εγώ, κι όχι μόνο για λόγους ευγένειας…

    *πράγμα μη απτό…

  • Παν. Λουτράρης

    @tsolerman: Θεωρώ ότι όσα χρήματα και να ρίξει μια εταιρεία στο να επικοινωνήσει ότι ένα generic σύμβολο όπως το ‘/’ είναι το νέο της λογότυπο, ο κόσμος ποτέ δεν θα συνδυάσει στο μυαλό του ότι ‘/’ = hp. Επιπλέον η ισχύουσα νομοθεσία για τα εμπορικά σήματα σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου δεν επιτρέπει την κατοχύρωση ως εμπορικού σήματος συμβόλων που θεωρούνται public domain. Αυτό δεν το ξέρουν στη Moving Brands; Συνεπώς, βρίσκω εντελώς αντιεπαγγελματικό να προτείνουν (έστω και σαν απλή ιδέα) στον πελάτη τους στο τέλος μιας πορείας εξέλιξης του brand, να φτάσει σε ένα λογότυπο που δεν μπορεί να κατοχυρωθεί ως εμπορικό σήμα.

    Όσο για το ζήτημα της σχεδιαστικής ηθικής, θα παραφράσω τη φράση του Γ. Βουλγαράκη: “Το ηθικό είναι και επικοινωνιακά καλό”, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα. Το επικοινωνιακά καλό (με την έννοια της αρπαχτής) αλλά όχι ηθικό, μπορεί βραχυπρόθεσμα να έχει κάποια θετικά αποτελέσματα, αλλά μακροπρόθεσμα κάνει τεράστια ζημιά στο brand. Θα σου αναφέρω ως παράδειγμα την επικοινωνία της Q Telecom (contra brand της Wind), που υιοθέτησε ως επικοινωνιακή στρατηγική να πουλήσει εξυπνάδα στον κόσμο και το μερίδιό της να μειώνεται όλο και περισσότερο, σε σημείο που να μην έχει πλέον εμπορικά νόημα να συντηρείται το brand. Συνεπώς, θεωρώ είναι απαραίτητο προσόν για κάθε επαγγελματία του χώρου της επικοινωνίας (και των σχεδιαστών πρώτων και καλύτερων) να είναι σκεπτόμενος άνθρωπος αν θέλει να λέγεται καλός επαγγελματίας. Οπότε, διαφωνώ με τον τρόπο που διαχωρίζεις το ένα από το άλλο.

  • tsolerman

    @ Παν. Λουτράρη
    Κε Λουτράρη καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι κατανοώ τις θέσεις σας
    και προσωπικά συμφωνώ με την άποψη πως ο σχεδιαστής
    (όχι αναγκαστικά ο επαγγελματίας) οφείλει να είναι σκεπτόμενος.
    Μάλλον χρησιμοποιούμε με διαφορετική έννοια τη λέξη «επαγγελματίας»·
    εσείς εννοείτε τον άνθρωπο που εργάζεται με σεβασμό σε αυτό που κάνει
    κι εγώ αυτόν που είναι ικανός στο αντικείμενό του. Για ‘μένα είναι
    δεκτοί και οι δύο ορισμοί.

    Εκεί που διαφωνώ (και είναι πια θέμα προσωπικής οπτικής των πραγμάτων)
    είναι ότι το καλό είναι αυταπόδεικτο και τελικά θριαμβεύει. Πραγματικά
    το εύχομαι να συμβαίνει αυτό όμως δεν μπορώ να παραβλέψω παραδείγματα
    στην ανθρώπινη ιστορία όπως αυτή της προπαγάνδας των φασιστικών καθεστώτων
    (για να μην περιοριστούμε στους Ναζί) στο Μεσοπόλεμο, που κατάφερε να
    πείσει ολόκληρους λαούς. Πιστεύω πως πέτυχε τον σκοπό της έστω κι αν ήταν
    τόσο τρομαχτικός αυτός. Το ότι τώρα καταδικάζουμε αυτή την προπαγάνδα
    δεν έχει να κάνει με το ότι το καλό θριάμβευσε και ότι οι άνθρωποι επιτέλους
    «βρήκαν το δρόμο τους», αλλά με το ότι έχασε τον πόλεμο η Γερμανία
    και την ιστορία την γράφει πάντα ο νικητής.

    Τέλος, όσον αφορά το παράδειγμα που αναφέρατε με την Q (αν και δεν βλέπω
    ακριβώς την αντιστοιχία με τη χρήση «κοινόχρηστων» εικόνων) αυτό που
    –πιστεύω– πως έγινε είναι ότι απλώς δεν μπόρεσαν να κάνουν το επόμενο
    βήμα της καμπάνιας με την ίδια ευρηματικότητα και αυτό μπορεί να οφείλεται
    σε χίλιους δυο λόγους (άλλαξε η διαφημιστική, μειώθηκαν οι αμοιβές κλπ.).

  • Παν. Λουτράρης

    @Tsolerman: Αν πρόσεξες, το παράδειγμα της Q το ανέφερα στο πλαίσιο της σχεδιαστκής/επικοινωνιακής ηθικής και όχι στο πλαίσιο του συμβόλου. Τώρα, όσον αφορά το θέμα της προπαγάνδας των φασιστικών καθεστώτων που αναφέρεις, ακριβώς επειδή η προπαγάνδα δεν λειτουργεί ακριβώς με τους όρους της επικοινωνίας (γι’ αυτό και η εμπορική επικοινωνία διαφέρει σε πολλά σημεία από την πολιτική επικοινωνία), βρίσκω το παράδειγμα μάλλον ατυχές. Στην εμπορική επικοινωνία, ο κόσμος τελικά μπορεί να ξεχωρίσει πότε τον κοροίδεύεις και πότε όχι (και αυτό γενικά στο marketing, όχι μόνο στο κομμάτι της επικοινωνίας). Στην προπαγάνδα, επειδή υπεισέρχονται κι άλλοι παράγοντες (ψυχολογία της μάζας κ.λπ.) και επειδή οι ιδέες είναι εκ πρώτης όψεως δωρεάν (άσχετα αν αργότερα μπορεί να πληρώνονται και με αίμα), ακολουθούνται πρακτικές που είναι απαράδεκτες αν τις εξετάσουμε κάτω από το πρίσμα της εμπορικής επικοινωνίας και της ηθικής γενικότερα (όλες μαζί, κάτω από τον όρο “Γκεμπελικές πρακτικές”), τις οποίες όλοι οι πολιτικοί (όχι μόνο των φασιστικών καθεστώτων του μεσοπολέμου), καταδικάζουν στα λόγια, αλλά στην πράξη, τις χρησιμοποιούν ευρύτατα.

  • tsolerman

    @ Παν. Λουτράρη
    Έχεις δίκιο (για να χρησιμοποιήσω κι εγώ τον Ενικό) για
    το παράδειγμα της Q. Δεν διάβασα σωστά το κείμενό σου.

    Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ένας ικανός επαγγελματίας μπορεί
    να δημαγωγήσει το κοινό. Όχι, δεν συμμερίζομαι την άποψη
    ότι το κοινό μπορεί να ξεχωρίσει πάντα “πότε το κοροϊδεύουν”.
    Οι καλοφτιαγμένες ιστορίες πάντα πουλάνε ό,τι κι αν είναι αυτό.
    Έτσι -σε σχέση με την άποψή μου- το παράδειγμά της προπαγάνδας
    ήταν όντως (σκόπιμα) υπερβολικό, αλλά όχι άτοπο. Θεωρητικά
    η διαφορά ανάμεσα στην προπαγάνδα και τη διαφήμιση είναι
    ότι η πρώτη χρησιμοποιεί “δόλια” μέσα, αλλά πόσο διακριτά
    μπορεί να είναι τα όρια μεταξύ του τι είναι δόλιο και τι άδολο;

  • Παν. Λουτράρης

    @ Tsolerman: Κοίτα, στο πλαίσιο μιας υπερκαταναλωτικής κοινωνίας, σαφώς ένας ικανός επαγγελματίας μπορεί να “δημαγωγήσει” όπως λες (δηλαδή να δώσει την αίσθηση ότι ο καταναλωτής χρειάζεται ένα προϊόν/υπηρεσία αν θέλει να θεωρείται «in», κάτι που το βλέπουμε σε όλα τα gadgetoειδή προϊόντα). Αλλά αυτό δεν μπορεί να το κάνει σε όλους (π.χ. κανένας δεν θα πάει να κλέψει για να πάρει το τελευταίο iPhone, αν δεν έχει τα χρήματα για να το αγοράσει). Φυσικά, για να λειτουργήσει κάτι τέτοιο, χρειάζεται και το κατάλληλο περιβάλλον (π.χ. τα lifestyle περιοδικά), διαφορετικά, όσο ικανός επαγγελματίας κι αν είναι κάποιος ακόμα κι αν έχει μια επιτυχία, αυτή θα είναι αναγκαστικά περιορισμένη. Σε κάθε περίπτωση όμως, κανένας επαγγελματίας δεν μπορεί να παρουσιάσει το άσπρο για μαύρο, γιατί πολύ απλά, όταν έρθει η στιγμή της αλήθειας, που ο καταναλωτής θα βάλει το χέρι στην τσέπη, θα αγοράσει το προϊόν/υπηρεσία και αντιληφθεί ότι η διαφήμιση του πούλησε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, στα μεν καταναλωτικά αγαθά, δεν θα ξαναγοράσει, στα δε διαρκή, θα πει σε όποιον γνωστό και άγνωστό του, να μην αγοράσει τη φόλα προϊόν που πούλησε σε εκείνον ο ικανός (κατά τα άλλα) επαγγελματίας. Σου θυμίζω επιπλέον, ότι αυτή ήταν μια πρακτική promotion που ακολουθούνταν ως τις αρχές της δεκαετίας του ’80 η οποία πλέον θεωρείται όχι μόνο παρωχημένη, αλλά και εξ αρχής λάθος, αφού τελικά πιο πολύ ζημιά έκανε σε όσους την ακολούθησαν, παρά καλό (θυμήσου το slogan της McCann – αν θυμάμαι καλά – “truth well told’).

  • Παν. Λουτράρης

    Τα παραπάνω, σε αντιδιαστολή με την προπαγάνδα, που εξ ορισμού θα παρουσιάσει το άσπρο για μαύρο, ή στην καλύτερη περίπτωση θα πει τη μισή ή και λιγότερη αλήθεια (το κομμάτι δηλαδή της αλήθειας που συμφέρει τον ‘πελάτη’) και την υπόλοιπη αλήθεια θα την πετάξει στη θάλασσα να μάθει κολύμπι.

  • tsolerman

    @ Παν. Λουτράρη
    Σίγουρα ποτέ ένα μήνυμα, όσο καλοδουλεμένο κι ας είναι,
    δεν μπορεί ποτέ να τους πείσει όλους και μάλιστα είναι τόσο
    δυσκολότερο να πείσει όσο περισσότερο καλλιεργημένο
    και υποψιασμένο είναι το κοινό του.

    Νομίζω όμως ότι έχουν πια περιγραφεί επαρκώς οι απόψεις μας:
    πιστεύεις ότι για να είναι επιτυχημένη –έστω μακροπρόθεσμα–
    μια επικοινωνία πρέπει να είναι και “ηθικά” συνεπής (αν το διατύπωσα
    λάθος παρακαλώ διόρθωσέ με), ενώ εγώ πιστεύω ότι αν μια επικοινωνία
    είναι χαρισματική μπορεί να πείσει κι ας μην είναι «ηθικά» συνεπής.

    Ίσως αυτές οι θέσεις θα ήταν μια καλή αφορμή για μια σφυγμομέτρηση
    σχετικά με το τι πιστεύουν οι άνθρωποι του χώρου της επικοινωνίας.
    Θα βάλω εδώ όμως μια τελεία γιατί νομίζω ότι περιέγραψα τη θέση μου
    και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να σκεφτώ «πάνω σε αυτά που
    σκέφτομαι» με αφορμή αυτό το διάλογο.

  • Παν. Λουτράρης

    @ tsolerman: Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Μια “ηθικά συνεπής” επικοινωνία μπορεί να είναι “χαρισματική” (έξυπνη, ευρηματική επιτυχημένη ή όπως αλλιώς θέλεις να το πεις). Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Από εκεί και πέρα, περιέγραψες σωστά με συνοπτικό τρόπο τις δύο θέσεις.

    Από εκεί και πέρα, το να κάνεις “ηθικά συνεπή” επικοινωνία ή όχι, είναι θέμα αρχής, ενώ το να κάνεις “χαρισματική” επικοινωνία είναι θέμα τύχης, γνώσεων, φαντασίας, τόλμης κ.ο.κ. Επίσης, το να κάνεις “ηθικά συνεπή” επικοινωνία είναι και θέμα επαγγελματισμού (σου θυμίζω τι λέει ο κώδικας επικοινωνίας της ΕΔΕΕ και ότι υπάρχει και το Συμβούλιο Ελέγχου Επικοινωνίας που εποπτεύεται επίσης από την ΕΔΕΕ και το οποίο ασχολείται ακριβώς με την ηθική της επικοινωνίας). Αυτό σημαίνει ότι το να επιλέξει κάποιος να μην κάνει “ηθικά συνεπή” επικοινωνία, εκτός από τους κινδύνους που κρύβει για τον πελάτη του (από άποψη αποτελεσμάτων) ενέχει και τον κίνδυνο της απόσυρσης της επικοινωνίας από μια καταγγελία. Σύμφωνα λοιπόν με τα σημερινά δεδομένα, το να κάνει κάποιος “μη ηθικά συνεπή επικοινωνία” είναι εξ ορισμού και κατακριτέο από τα θεσμικά όργανα του χώρου και “επικίνδυνο” τόσο από πλευράς αποτελέσματος, όσο και από πλευράς σεβασμού του budget του πελάτη μας (αφού μια επικοινωνία που θα αποσυρθεί θα πρέπει κάπως να αντικατασταθεί από μία καινούργια).

    Έχω πολλά παραδείγματα να σου αναφέρω από “μη ηθικά συνεπείς επικοινωνίες” που μπορεί βραχυπρόθεσμα να είχαν κάποια καλά αποτελέσματα, αλλά μακροπρόθεσμα έβλαψαν τους διαφημιζόμενους, αλλά κανένα παράδειγμα “μη ηθικά συνεπούς” επικοινωνίας που τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα να είχε καλά αποτελέσματα για το διαφημιζόμενο.

    Θα σου αναφέρω ένα παράδειγμα που είναι σχεδιαστικού ενδιαφέροντος: Τα μπισκότα “Μιράντα” (Παπαδοπούλου) τα ξέρουμε όλοι. Η Elbisco λοιπόν, θέλησε να βγάλει ένα ανταγωνιστικό προϊόν. Έβγαλε λοιπόν μπισκότα με το ίδιο σχήμα, ίδιο μέγεθος, ίδια συστατικά. Τα μπισκότα της Elbisco ονομάστηκαν “Μαριέττα” και για αυτά σχεδιάστηκε λογότυπο και συσκευασία σχεδόν πανομοιότυπη με αυτής των “Μιράντα”. Αυτό που γινόταν δηλαδή ήταν ότι η Elbisco πούλαγε τα μπισκότα της στην πλάτη της Παπαδοπούλου. Ηθικόν; Φυσικά και όχι. Νόμιμον; Επίσης όχι. Και έτσι ξεκίνησε ο “πόλεμος των μπισκότων” που κράτησε δύο χρόνια (1997-1998) με νικητή την Παπαδοπούλου (λεπτομέρειες εδώ: http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=101813). Εδώ και κάμποσα χρόνια τα “Μαριέττα” δεν υπάρχουν ως προϊόν. Θα μπορούσε ο σχεδιαστής του λογοτύπου και της συσκευασίας να είναι “ηθικά συνεπής” και να μην σχεδιάσει λογότυπο και συσκευασία σχεδόν πανομοιότυπα με τα ανταγωνιστικά; Φυσικά και θα μπορούσε. Το έκανε; Μάλλον όχι. Ακόμα κι αν το έκανε, αλλά ο πελάτης του επέμενε, θα έπρεπε να επιμείνει και ο σχεδιαστής, προκειμένου να προφυλάξει τον πελάτη του από τις νομικές και οικονομικές συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης. Αν όλοι οι σχεδιαστές κινούμασταν σε μια κοινή ηθική βάση, πιθανόν τα “Μαριέττα” σήμερα να υπήρχαν ως προϊόν και ο σχεδιαστής του λογοτύπου και της συσκευασίας να έδειχνε στο portfolio του τη δουλειά του. Τώρα τι έχει να δείξει από αυτή τη δουλειά; Μια αντιγραφή ενός άλλου λογοτύπου και μιας άλλης συσκευασίας; Ποιός θα τον πάρει σοβαρά βλέποντας κάτι τέτοιο;

  • το πράγμα μη απτό formerly known as bobo

    @ παν. λουτράρης:..
    η αναφορά σου στους όρους «ε.δ.ε.ε.» και «ηθική της επικοινωνίας» με κάνει να θυμηθώ το βραβείο ermis grand prix, που πήρε η leo burnett† το 2005 για το έργο «χταπόδι», που διαφήμιζε το ηθικότατο διακοποδάνειο της τράπεζας πειραιώς…

    †ν.3588/2007, αρ.99…



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ, ΝΕΑ 12-10-2017 [6]

H αφίσα του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 09-10-2017 [0]

Kλασικά παιχνίδια με άρωμα Ελλάδας από τον Ιωάννη Εργελετζή

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 05-10-2017 [0]

Ένας μελισσοκόμος από την BusyBee

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 18-07-2017 [0]

To polkadot σχεδιάζει για την Strange Brew

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 10-07-2017 [5]

Ιδού ο νέος λογότυπος της Κοζάνης

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 02-07-2017 [4]

Viupax™. Πρωτοποριακή συσκευασία παπουτσιών

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 26-06-2017 [5]

Νέα εικόνα για τους Μύλους Αγ. Γεωργίου από την Mousegraphics

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 20-06-2017 [8]

Mηλοκλέφτης από την Yalos Branding Intelligence

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 19-06-2017 [5]

To Comeback Studio δημιουργεί για τη Γιορτή της Μουσικής

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 25-05-2017 [1]

Η αφίσα του 7ου Athens Open Air Film Festival από τον Βασίλη Μέξη



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).