Η επίσημη αντίδραση του Ολυμπιακού Μουσείου στο θέμα του διαγωνισμού

20-02-2012

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε αναφερθεί στα έργα που βραβεύθηκαν σε διαγωνισμό λογοτύπου που είχε διοργανώσει το Ολυμπιακό Μουσείο της Θεσσαλονίκης για ενέργειά του με θέμα ”Άθληση & Διατροφή στη γειτονιά μου”.
Το θέμα αυτό απασχόλησε, κατά τα φαινόμενα, έντονα τη σχεδιαστική κοινότητα, αφού το άρθρο ακολούθησαν αρκετά σχόλια (μεταξύ των οποίων και κάποια από τους νικητές του διαγωνισμού).
Πρόσφατα, λάβαμε και απάντηση από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Ολυμπιακού Μουσείου, μια απάντηση στην οποία θέλουμε να δώσουμε έμφαση, προβάλλοντάς την μέσα από νέο άρθρο, γιατί μεταξύ άλλων, θεωρούμε ότι κάθε φορά που ένας επίσημος φορέας επιλέγει να απευθυνθεί/απαντήσει στη σχεδιαστή κοινότητα, αξίζει να ακούσουμε τι έχει να πει (είτε συμφωνούμε μαζί του, είτε διαφωνούμε). Είναι σημαντικό όταν κάποιος αποφασίζει να απαντήσει αντί για να παραμείνει στον εύκολο ρόλο του παθητικού ακροατή, που ενεργεί χωρίς να ενδιαφέρεται για τις αντιδράσεις που οι ενέργειές του προκαλούν). Και είναι σημαντικό γιατί με το διάλογο, ανεξαρτήτως της έκβασής του, μας δίνεται η ευκαιρία να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν οι άνθρωποι/οργανισμοί με τους οποίους καλούμαστε να συνεργαστούμε.
Παρακάτω, παραθέτουμε αυτούσιο το σχόλιο όπως κατατέθηκε από  το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Ολυμπιακού Μουσείου:

Αγαπητοί σχολιαστές και ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας,

με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάζουμε τα σχόλια που αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα σας σχετικά με το διαγωνισμό της ενέργειας ”Άθληση & Διατροφή στη γειτονιά μου”. Λυπούμαστε για τη διάθεση ακύρωσης της προσπάθειας που καταβλήθηκε από τριάντα και πλέον δημιουργούς, που σύμφωνα με την προκήρυξη δεν εκπροσωπούσαν εταιρείες, αλλά τη δημιουργική τους εργασία. Αισθανόμαστε πραγματικά ιδιαίτερη τιμή για τις συμμετοχές που λάβαμε και μεγαλύτερη για τα δύο έργα που αναδείχθηκαν ως πρώτες επιλογές. Το μουσείο συνεργάζεται με εταιρεία που έχει καταξιωθεί στο χώρο με βραβεύσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς, αλλά επέλεξε να αλληλεπιδράσει με το κοινό και όχι να προβεί σε ένα επικοινωνιακό ”παιχνίδι” που ούτως ή άλλως δεν είχε/έχει νόημα. Οι όροι του διαγωνισμού ήταν σαφείς, κατά την άποψή μας, και περιέγραφαν την ενέργεια στο βαθμό που αυτή έπρεπε να δημοσιευθεί κατά την ημερομηνία διεξαγωγής του διαγωνισμού. Η επικοινωνιακή προβολή δεν έχει ξεκινήσει, καθώς, ήταν απόφαση του μουσείου να μην δημοσιεύσει το σύνολο των λεπτομερειών της ενέργειας. Ως προς την επιτροπή ίσως κάποιοι δεν γνωρίζουν, ούτε και όφειλαν εξάλλου, τη σύνθεσή της. Συμμετείχαν με εκπροσώπηση οι δύο φορείς. Η ραδιοφωνική παραγωγός είναι παράλληλα και κεντρική δημιουργός όλων των ραδιοφωνικών σποτ του μουσείου και με μεγάλη εμπειρία σε ενέργειες επικοινωνιακές. Οι δύο καλλιτέχνες/δημιουργοί είναι εγνωσμένης αξίας στο χώρο τους. Λυπούμαστε πραγματικά που δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε όλους όσους κάποιοι εκ των σχολιαστών θα επιθυμούσαν, ίσως την επόμενη φορά. Απαντώντας σε σχολιαστή θα αναφέρουμε πως κανένας δεν είναι δημόσιος υπάλληλος, κανένα μέλος της επιτροπής δεν αμοίφθηκε για τη συμμετοχή του. Είναι σημαντικό για την αξιοπιστία όλων, να προσέχουμε όταν αναφερόμαστε σε φορείς και ιδιαίτερα σε ανθρώπους που συμμετείχαν εθελοντικά και σε καμία περίπτωση δεν είναι ”δημόσιοι υπάλληλοι”.
Το δικαίωμα στην αισθητική αντίληψη και πρόσληψη το διατηρεί καθένας από τους συμπολίτες μας. Επιτρέψτε και στην επιτροπή να διατηρεί τη δική της αντίληψη και να αποφασίζει για το λογότυπο ή δημιουργικό που εκφράζει την ενέργεια.

Επιτρέψτε μας να συγχαρούμε την κυρία Παπαγιάννη Μαρία και τον κύριο Τουμπίδη Αθανάσιο που κατέκτησαν την πρώτη και δεύτερη θέση, καθώς και τους ανθρώπους που έστειλαν καταπληκτικά δημιουργικά, αλλά δεν εξέφραζαν την ενέργεια ως προς το πνεύμα της.
Σεβόμενοι πλήρως την ελευθερία του λόγου και του σχολιασμού, δεν θα επανέλθουμε στο ζήτημα του διαγωνισμού, ούτε θα απασχολήσουμε περαιτέρω τους αναγνώστες/σχολιαστές. Η παρέμβασή μας πραγματοποιήθηκε για να γνωστοποιήσουμε τις προθέσεις μας και να αποκαταστήσουμε την πραγματικότητα, όπου αυτή παραποιήθηκε (συνειδητά ή μη), αλλά και να συγχαρούμε δημοσίως όσους συμμετείχαν στο διαγωνισμό. Μπορείτε να απευθύνεστε στο pr@olympicmuseum.org.gr για κάθε ζήτημα σχετικά με το διαγωνισμό και τις δράσεις του Ολυμπιακού Μουσείου.

Με εκτίμηση
Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων
Ολυμπιακό Μουσείο

 

18 Responses

  • Παν. Λουτράρης

    Η μόνη ουσιαστική απάντηση, είναι ότι η διευθύντρια του Μουσείου δεν είναι δημόσιος υπάλληλος (δηλαδή το πρόβλημα είναι ότι τη χαρακτηρίσαμε δημόσια υπάλληλο, όχι ότι συμμετείχε ως κριτής σε αντικείμενο για το οποίο έχει σχέση, όση σχέση έχει και ο περιπτεράς της γωνίας).

    Από εκεί και πέρα, ουσιατική απάντηση για το ότι δεν υπήρχε brief, για το ότι η κριτική επιτροπή δεν είχε ούτε έναν σχετικό με το αντικείμενο της οπτικής επικοινωνίας και της εταιρικής ταυτότητας (ειδικά το ότι μία ραδιοφωνική παραγωγός ήταν τόσο σχετική με την οπτική επικοινωνία ώστε να συμμετέχει σε κριτική επιτροπή επιλογής λογοτύπου θα μπορούσε να παραλληλιστεί όπως αν ένας σοβατζής, τοποθετούνταν στην κριτική επιτροπή του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Μουσείο της Ακρόπολης), για το ότι κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για το σκεπτικό πίσω από κάθε πρόταση, απάντηση δεν πήραμε (ούτε και περιμέναμε να πάρουμε εξ άλλου).

    Αντί για αυτά που είναι τα ουσιαστικά ερωτήματα, μάθαμε: ότι η επιιτροπή δεν αμείφθηκε (βέβαια, ορισμένα μέλη της κριτικής επιτροπής αμοίβονται έτσι κι αλλιώς, είτε ως υπάλληλοι του Μουσείου, είτε ως παραγωγοί των ραδιοφωνικών σποτ του Μουσείου), ότι συγχαίρουν τους δημιουργούς των έργων που επιλέχθηκαν, ότι θα κάνουν και άλλους διαγωνισμούς λογοτύπου (όπου ΙΣΩΣ να σκεφτούν να ρωτήσουν και κανένα σχεδιαστή, χωρίς αυτό να είναι και δεσμευτικό… μπορεί να προτιμήσουν κανένα ηλεκτρολόγο), ότι η ενέργεια δεν έγινε για επικοινωνιακούς λόγους (ναι, καλά…) αλλά για λόγους αλληλεπίδρασης με το κοινό (λες και η επικοινωνία δεν είναι αλληλεπίδραση με το κοινό, αλλά κάτι άλλο… και μόνο από αυτό καταλαβαίνουμε σε τι επικοινωνιακή άγνοια βρίσκεται το Μουσείο και όσοι έχουν αναλάβει την επικοινωνία του).

    Όπως είπα και σε σχόλιο στο προηγούμενο άρθρο: ο επόμενος διαγωνισμός, προτείνω να προκηρυχθεί για παιδάκια του νηπιαγωγείου. Τουλάχιστον εκείνα δεν θα έχουν να σχολιάσουν τίποτα.

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    ποια «ορισμένα μέλη της κριτικής επιτροπής αμοίβονται [sic!] έτσι κι αλλιώς, είτε ως υπάλληλοι του μουσείου, είτε ως παραγωγοί των ραδιοφωνικών σποτ του μουσείου»;..

  • Παν. Λουτράρης

    α. Ένα λάθος κάναμε, αμέσως να μας την πεις…
    β. αν δεις τα μέλη της κριτικής επιτροπής καταλαβαίνεις ποιοί είναι οι αμοιβόμενοι:
    Βασιλική Αδαμίδου (Υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας LIDL HELLAS)
    Κυριακή Ουδατζή (Διευθύντρια Ολυμπιακού Μουσείου)
    Σταύρος Παναγιωτάκης (Εικαστικός, ζωγράφος και καθηγητής αισθητικής αγωγής)
    Γιάννης Πρώιος (Εικαστικός δημιουργός, ζωγράφος – σκηνογράφος)
    Μαρία Στύλου (Υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, ραδιοφωνική παραγωγός “Ερωτικός 94,8”)

  • Παν. Λουτράρης

    (σε κάθε περίπτωση, το θέμα μας δεν είναι αν η κριτική επιτροπή δούλεψε δωρεάν ή όχι)

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    α. συνήθως έτσι πάει… δεν θά ‘χε νόημα, αν δεν υπήρχε λάθος… αλλά κι εσύ;!.. γιατί υπερβάλλεις;.. τι θα πει «να μας την πεις»;!.. ένα απλό λατινικό επίρρημα χρησιμοποίησα…
    β. είχα διαβάσει τα ονόματα και τις ιδιότητες των μελών της κριτικής επιτροπής… εξυπακούεται ότι η αρχιτεκτόνισσα μηχανικός, που εκπροσωπεί το μουσείο, αμείβεται, αφού είναι η διευθύντριά του… όπως αμείβεται και η άλλη εκπρόσωπος, η οποία είναι η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας της λιντλ ελλάς (και σία ο.ε.)… δεν μπόρεσα, όμως, να καταλάβω από πού συμπέρανες ότι η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων/ραδιοφωνική παραγωγός αμείφθηκε ως παραγωγός «των ραδιοφωνικών σποτ του μουσείου», αφού δεν το τεκμηρίωσες…

    όσο για «το θέμα μας δεν είναι αν η κριτική επιτροπή δούλεψε δωρεάν ή όχι», θα μπορούσα να συμφωνήσω… αλλά θέλω να συμπληρώσω ότι το θέμα μας θά ‘πρεπε να είχε ξεκινήσει από την απόφαση του καθενός μας για το πόσο σοβαρά θα πάρει αυτόν τον διαγωνισμό…

    μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του μουσείου – στα αρχικά πλαίσια της απλής μελέτης του πελάτη – δεν μας φανερώνει την αισθητική αντίληψη των υπευθύνων;.. πώς μπορούμε να ζητήσουμε ένα διαφορετικό επίπεδο στα αποτελέσματα του διαγωνισμού;..

    πόσο απέχουμε από την πραγματικότητα του επαγγέλματος για να πιστέψουμε ότι ο διαγωνισμός, με αντικειμενικά κριτήρια, «[…] απευθύνεται σε έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, γραφίστες, διακοσμητές κλπ που ζουν στην ελλάδα»;.. το πρώτο, που σκέφτηκα, με βάση την παρουσία του ιστοχώρου, ήταν «close tab»…

    αλλά αυτό δεν έχει τόση σημασία, αφού ο διαγωνισμός είναι η υπόθεση των δύο φορέων, που τον διοργανώνουν… οι όροι ήταν απλοί και σαφείς, και η κριτική επιτροπή ήταν γνωστή… μακάρι να ζητούσαν και τα φώτα κάποιων επαγγελματιών της οπτικής επικοινωνίας, αλλά δεν ήταν «υποχρεωμένοι» να το κάνουν…

    οπότε, ας ευχηθούμε στους νικητές «σε καλή μεριά», και σε μας να βλέπουμε τέτοιες καταστάσεις περισσότερο ρεαλιστικά και λιγότερο ιδεαλιστικά…

    κι ο δον κιχώτης πολεμούσε ανεμόμυλους, αφού τους έβλεπε ως γίγαντες… αλλά δίπλα του υπήρχε κι ένας σάντσο πάντσα, που δεν έχανε την επαφή με την πραγματικότητα… και παίζοντας με το τραγούδι τίτλων των κινουμένων σχεδίων του 1978/79, ας διαλέξουμε κι εμείς τον αντιπροσωπευτικό ήρωά μας· «sancho ή quijote;.. quijote ή sancho;.. [×2]»…

    🙂

  • graphic designer 7

    @ κο Παν. Λαουτάρη: Όταν χρειάζεται για ένα σήμα/λογότυπο να αναλύσεις “το σκεπτικό πίσω από την πρόταση”, με όλο τον σεβασμό, το σήμα αυτό είναι αποτυχημένο σαν σήμα. Η δουλειά ενός σήματος είναι να “επικοινωνεί” από μόνο του όσο το δυνατόν πιο απλά και δυνατά και χωρίς καμμιά επεξήγηση…(αυτό δεν το γράφω σε σχέση με τον συγκεκριμένο διαγωνισμό, του οποίου τα σήματα τα βρίσκω αρκετά ερασιτεχνικά…)

    @ φεboboάριος: “μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του μουσείου – στα αρχικά πλαίσια της απλής μελέτης του πελάτη – δεν μας φανερώνει την αισθητική αντίληψη των υπευθύνων;.. πώς μπορούμε να ζητήσουμε ένα διαφορετικό επίπεδο στα αποτελέσματα του διαγωνισμού;..” …δυστυχώς…συμφωνώ απόλυτα!!!

  • Παν. Λουτράρης

    @φεbobo: Για τη ραδιοφωνική παραγωγό δεν χρειάζεται να το τεκμηριώσω εγώ… Το λέει η ίδια η επιστολή του Μουσείου: κάνει τα ραδιοφωνικά σποτ του Μουσείου, άρα πληρώνεται γι’ αυτά. Όχι βέβαια ως μισθωτή, αλλά αφού το Μουσείο είναι πελάτης της, κάπου αισθάνεται την “υποχρέωση” να βοηθήσει. Σε κάθε περίπτωση, το θέμα μας δεν είναι αυτό.

    Σχετικά με την αισθητική/επικοινωνιακή αντίληψη των υπευθύνων του Μουσείου, δεν διαφωνώ καθόλου. Φαίνεται εξ άλλου από το “όνομα” της δράσης, όχι μόνο από το website τους, κάτι που επισήμανα και στο πρώτο μου σχόλιο πάνω στο θέμα, στο οποίο δεν ασχολήθηκα καν με το να σχολιάσω τα έργα που επιλέχθηκαν. Ειλικρινά, δεν θα είχα καμία διάθεση να ασχοληθώ περισσότερο, αν από τη μία οι “θιγόμενοι” νικητές του διαγωνισμού και από την άλλη το Μουσείο στη συνέχεια, δεν ασχολούνταν να υπερασπιστούν τις επιλογές τους (οι μεν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό και το δε να προκηρύξει το διαγωνισμό).

    @graphic designer 7: Αν μπορείς να αναλύσεις ένα σήμα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν χρειάζεται να το κάνεις και στον καθένα που το βλέπει, αφού η ανάλυσή σου επικοινωνείται μέσα από το ίδιο το σήμα (δες π.χ. τα σχόλια για το λογότυπο της Θεσσαλονίκης και θα το καταλάβεις). Αν το σήμα έχει πίσω του σκεπτικό αλλά δεν επικοινωνεί από μόνο του αυτά που λέει το σκεπτικό, τότε ή το σκεπτικό είναι εκτός θέματος, εή η εκτέλεση είναι άσχετη με το σκεπτικό. Εδώ δεν υπάρχει ούτε σκεπτικό, ούτε έρευνα, ούτε τίποτα. Λίθοι τε και κέραμοι ατάκτως εριμμένοι.

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    οι νικητές, αλλά και το μουσείο έχουν κάθε δικαίωμα να υπερασπίζονται τις επιλογές τους· ιδίως, όταν έχουν γίνει κάποια σχόλια, που γεννούν υπόνοιες ότι οι συντάκτες τους, μάλλον, έλαβαν ιδιαίτερη μεταχείριση από τους δασκάλους τους, έτσι ώστε να περάσουν στο τσακ το μάθημα της έκφρασης έκθεσης…

    😉

  • Παν. Λουτράρης

    Υπεράσπιση μεν, αλλά ουσία μηδέν…

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    θά ‘ταν εφικτό να σου φαινόταν ουσιώδης η υπεράσπιση μιας αντίθετης φιλοσοφίας, που την απορρίπτεις, λες και δεν υπάρχει;..

  • Παν. Λουτράρης

    Φυσικά και θα ήταν. Εξ άλλου δεν μπορείς να απορρίψεις κάτι που δεν υπάρχει. Το θέμα είναι ότι δεν απαντήθηκε καμία από τις βασικές ενστάσεις, οπότε οι απορίες παραμένουν.

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    αν πάρουμε τις τρεις βασικές σου ενστάσεις (α. μη brief, β. μη παρουσία ενός σχετικού μέλους της κριτικής επιτροπής με τα αντικείμενα της οπτικής επικοινωνίας και της εταιρικής ταυτότητας, και γ. μη ενδιαφέρον για το σκεπτικό πίσω από κάθε πρόταση), θεωρώ ότι οι δύο πρώτες απαντήθηκαν από το τμήμα δημοσίων σχέσεων, και η τρίτη αυτοαναιρείται, αφού δεν θυμάμαι να ζητήθηκε κάτι τέτοιο στο brief…

    σε κάθε περίπτωση πιστεύω, όμως, ότι για να τους κάνεις μια ουσιαστική κριτική, πρέπει να μπεις στον κόπο και να πάρεις τα επιχειρήματά τους, τα οποία δεν τα αποδέχεσαι, αφού τα θεωρείς ανύπαρκτα, και να τους τα αντιπαραθέσεις…

    δεν κερδίζεις τίποτα, αν κάθεσαι στη γωνιά σου και φωνάζεις «άδικο, άδικο»… κι ας έχεις όλο το δίκιο με το μέρος σου… πρέπει να κάνεις και το βήμα να συναντήσεις τον απέναντί σου κάπου στη μέση…

    δεν έχεις δει τον «ρόκυ»;.. 😉

    τέλος πάντων… σου εύχομαι καλή συνέχεια στον αγώνα… no pun intended…

    🙂

  • Παν. Λουτράρης

    Δηλαδή, εσύ θεωρείς τις απαντήσεις τους επαρκείς; Ας τα πάρουμε ένα-ένα: α. Για το brief, η απάντηση ήταν ότι δεν ήθελαν να δώσουν brief, αλλά κατά τα άλλα η προκήρυξη του διαγωνισμού ήταν επαρκέστατη. β. Για την απουσία σχετικού επαγγελματία στην επιτροπή, η απάντηση ήταν ότι η επιτροπή αφού απαρτιζόταν από εκπροσώπους των δύο φορέων, μια ραδιοφωνική παραγωγό και δύο ζωγράφους, η άποψη του μουσείου ήταν ότι η επιτροπή ήταν όντως η dream team των κριτικών επιτροπών και δεν χρειαζόταν καμία προσθήκη ή αλλαγή. Την άλλη φορά, μπορεί και να μας κάνουν τη χάρη, μόνο για να μην γκρινιάζουμε, όχι επειδή κάποιος σχετικός με το αντικείμενο, όλο και κάτι παραπάνω θα ξέρει.

    Σε αυτές τις απαντήσεις (και θα συμφωνήσω ότι η τρίτη ένσταση αναιρείται από το γεγονός ότι δεν δίνεται brief επειδή “έτσι τους αρέσει”) πού βρίσκεται η μέση; Στο να συμφωνήσουμε ότι το βασικό εργαλείο για να ξεκινήσει οποιαδήποτε εργασία design δεν είναι δα και απαραίτητο; Ή στο να συμφωνήσουμε ότι μια ραδιοφωνική παραγωγός είναι απόλυτα σχετική με το αντικείμενο του διαγωνισμού, και άρα μπορεί να κρίνει επαρκώς τα έργα που υποβλήθηκαν; Ή μήπως να συμφωνήσουμε στο ότι αφού οι δύο φορείς εκπροσωπούνταν στην επιτροπή και ενέκριναν τη σύνθεσή της, εμάς δεν μας πέφτει λόγος; (τώρα το ότι ο κανονισμός διαγωνισμών της Icograda αναφέρει ρητά ότι στην κριτική επιτροπή δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στελέχη του διοργανωτή, είναι προφανώς ψιλά γράμματα, αφού οι διοργανωτές δεν έχουν ιδέα ότι υπάρχει Icograda – πόσο μάλλον το τι είναι και ότι έχει εκδώσει και κανονισμούς σχετικά με διαγωνισμούς design).

    Συγνώμη, αλλά σε απαντήσεις του τύπου “η διαδικασία ήταν αυτή επειδή έτσι μας αρέσει και αν έχετε ενστάσεις πρόβλημά σας” δεν υπάρχει μέση οδός.

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    τί θα πει «επαρκείς απαντήσεις»;!.. τους έχει γράψει κανείς κάποια επιστολή με ερωτήματα, τα οποία δεν απάντησαν;.. και με τί σκεπτικό θά ‘πρεπε να απαντήσουν;.. επειδή σε κάποιο ιστοχώρο γράφτηκαν δύο ντουζίνες σχόλια;!.. ο διαγωνισμός είναι δικός τους, κι όποιος ήθελε, μπορούσε να δηλώσει συμμετοχή… δεν εξαναγκάστηκε κανείς να συμμετέχει… απ’ ό,τι κατάλαβα, δηλαδή…

    όσο για το «ένα-ένα»:..
    α. «οι όροι του διαγωνισμού ήταν σαφείς»… τους διαβάζω ξανά, και συμφωνώ ότι είναι όντως σαφείς… απλοί, αλλά σαφείς…
    β. «οι δύο καλλιτέχνες/δημιουργοί είναι εγνωσμένης αξίας στο χώρο τους»… για να το δηλώνουν, θα το πιστεύουν… τους εμπιστεύτηκαν να συνεπιλέξουν την εικόνα, που θα αντιπροσωπεύσει το πρόγραμμά τους, κι αυτό είναι δικαίωμά τους… κατά τη γνώμη τους, επαρκούσε και η σύνθεση της κριτικής επιτροπής… και μην ξεχνάς την πρόταση «λυπούμαστε πραγματικά που δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε όλους όσους κάποιοι εκ των σχολιαστών θα επιθυμούσαν, ίσως την επόμενη φορά»… κανείς δεν μίλησε για μια κριτική επιτροπή dream team, εκτός από σένα…

    επίσης, προσπάθησε να καταλάβεις ότι δεν είναι αναγκασμένοι να ακολουθήσουν τον κανονισμό διαγωνισμών της icograda… καλό θά ‘ταν, αλλά δεν τους υποχρεώνει κανείς… μάλλον, γι’ αυτόν το λόγο, θ’ απουσιάζει και ο λογότυπος της icograda… ούτε βρίσκεται υπό την αιγίδα της ε.γ.ε… και πληροφοριακά, δεν πρόκειται για κάποιον κρατικό φορέα… μπορεί να το επιδιώκουν, αλλά προς το παρόν δεν είναι…

    με το γλωσσικό παιχνίδι, που έκανα, δεν εννοώ ακριβώς τη «μέση οδό», αλλά προσπαθώ να σου δείξω ότι δεν μπορείς να μείνεις απόλυτος στη θέση σου ότι δεν υπάρχουν επιχειρήματα εκ μέρους τους, αλλά να προσπαθήσεις να επιχειρηματολογήσεις πάνω σ’ αυτά τα επιχειρήματά, που σου δίνονται… τό ‘χω ξαναγράψει πιο πάνω, αλλά μάλλον, τείνεις να βλέπεις τα πράγματα όπως θέλεις να τα βλέπεις…

    τα σχήματα υπερβολής και οι μετερμηνείες θέλουν κάποια προσοχή… μπορεί η επιστολή να σου φάνηκε απάντηση του τύπου «η διαδικασία ήταν αυτή επειδή έτσι μας αρέσει», αφού πράγματι έτσι είναι, αλλά δεν μπορώ να διακρίνω κάπου το ύφος του «αν έχετε ενστάσεις πρόβλημά σας»… μα, οι ίδιοι γράφουν «επιτρέψτε και στην επιτροπή να διατηρεί τη δική της αντίληψη και να αποφασίζει για το λογότυπο ή δημιουργικό που εκφράζει την ενέργεια»…

    μέχρι ένα σημείο μπορώ να καταλάβω την αγανάκτησή σου, αλλά για να σου πω την αλήθεια, αρχίζεις να μου θυμίζεις κάποιον γνωστό μου, που τα είχε πάρει με την γειτόνισσά του, η οποία είχε απλώσει τη μπουγάδα στο μπαλκόνι της… του κακοφάνηκε ότι κρέμασε τις κάλτσες της από τις μύτες, τα μπλουζάκια από τους ώμους, και είχε βάλει μπροστά μπροστά τα εσώρουχά της…

    🙂

    και όχι, τέτοιοι διαγωνισμοί δεν με κάνουν να ανησυχώ για το μέλλον της γραφιστικής… όλ’ αυτά είν’ ενδεικτικά της κοινωνίας… αν δεν σου έμαθε κανείς να είσαι έτοιμος να την μοιραστείς στα ίσα με τους άλλους, αφού θεωρείς τον εαυτό σου πιο σημαντικό, τότε αυτή η κοινωνία θα συνεχίσει να είναι άδικη… υπ’ όψιν, γενικευτική αναφορά β’ ενικού προσώπου…

    καλό μεσημέρι…

  • Παν. Λουτράρης

    Κοίτα, θα συμφωνήσω ότι δεν τους έγραψε κανένας κάποια επιστολή ώστε να απαντήσουν τεκμηριωμένα και επίσημα – αν και από το ύφος τους, θεωρώ ότι και σε μια τέτοια επιστολή την ίδια απάντηση θα έδιναν – από τη στιγμή όμως που αποφασίζουν να απαντήσουν επίσημα (η υπογραφή μαρτυράει επισημότητα), υποτίθεται ότι κατανοούν το ποιές είναι οι ενστάσεις και έχουν κάποιον ουσιαστικό αντίλογο να αντιτάξουν, πέρα από το “έτσι μας αρέσει”. Το “έτσι μας αρέσει” φαίνεται και από το κείμενο της προκήρυξης, δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση ή υποστήριξη.

    Οι όροι του διαγωνισμού ήταν απλοί και σαφείς. Σωστά. Όμως κανένας δεν είπε ότι οι όροι του διαγωνισμού ήταν δυσνόητοι και ασαφείς. Είπαμε ότι ήταν ελλειπείς (λείπει το brief). Και σε όσους διαγωνισμούς έχω δει ως τώρα, ένα υποτυπώδες ρημαδο-brief υπάρχει (ακόμα και στους πλέον διάτρητους, όπως αυτός της Ολυμπιακής). Σε αυτό το μουσείο απαντάει παρακάτω και λέει δεν δώσαμε brief (δεν το ονομάζει καν έτσι) επειδή “ήταν απόφαση του μουσείου να μην δημοσιεύσει το σύνολο των λεπτομερειών της ενέργειας”, λες και μιλάμε για τα απόρρητα των στρατιωτικών εγκαταστάσεων του κράτους. Ακόμα κι έτσι όμως, τρόποι υπήρχαν να δίνεται brief. Απλά υποψιάζομαι ότι οι άνθρωποι δεν ξέρουν καν τι είναι brief. Πώς να δώσουν κάτι που δεν ξέρουν τι είναι;

    Για την απάντησή τους πάνω στη σύνθεση της κριτικής επιτροπής, πάλι το ίδιο υφάκι απάντησης: “Συμμετείχαν με εκπροσώπηση οι δύο φορείς. Η ραδιοφωνική παραγωγός είναι παράλληλα και κεντρική δημιουργός όλων των ραδιοφωνικών σποτ του μουσείου και με μεγάλη εμπειρία σε ενέργειες επικοινωνιακές. Οι δύο καλλιτέχνες/δημιουργοί είναι εγνωσμένης αξίας στο χώρο τους. Λυπούμαστε πραγματικά που δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε όλους όσους κάποιοι εκ των σχολιαστών θα επιθυμούσαν, ίσως την επόμενη φορά.” Έτσι απαντάς σε έναν κλειστό διαγωνισμό, που φωνάζεις τον Κώστα, το Μήτσο, το Γιώργο και όποιον άλλο θέλεις, τους λες “θέλουμε αυτό κι αυτό, η επιτροπή είναι αυτή και αν θέλεις συμμετέχεις, αν δεν θέλεις δεν πειράζει”. Από τη στιγμή που ο διαγωνισμός είναι ανοιχτός και απευθύνεται δυνητικά σε κάθε γραφίστα, το να λες ότι η επιτροπή είναι αυτή επειδή ΕΜΕΙΣ θεωρούμε ότι είναι επαρκής και δεν σηκώνουμε κουβέντα σε αυτό, είναι περίπου ίδιο με το να μην ανακοινώνεται κριτική επιτροπή (όπως Ολυμπιακή). Το ότι κόλησαν από δίπλα και το διπλωματικό “Λυπούμαστε πραγματικά που δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε όλους όσους κάποιοι εκ των σχολιαστών θα επιθυμούσαν, ίσως την επόμενη φορά.” δεν λέει απολύτως τίποτα. Αν ξανακάνουν διαγωνισμό λογοτύπου δεν θα συμπεριλάβουν στην κριτική επιτροπή (και δεν είναι καθόλου βεβαιο ότι θα το κάνουν… “ίσως” λέει…) κάποιον σχετικό με το αντικείμενο επειδή κατανόησαν το λόγο που γίνεται αυτό, αλλά για να μόνο και μόνο για το ξεκάρφωμα, για να μην γκρινιάζουμε. Λες και θα μας κάνει χάρη η μεγαλειότητά τους… Σιγά μην τους είμαστε και υποχρεωμένοι αν το κάνουν (που σου λέω ότι ΔΕΝ θα το κάνουν). Συνεπώς, θεωρώ ότι η αντίληψη του ύφους της απάντησης (όσον αφορά το δεύτερο σκέλος “και αν έχετε ενστάσεις πρόβλημά σας”) μια χαρά αποδίδει συνοπτικά την απάντηση που δίνει το μουσείο.

    Προφανώς (για να έρθω και στο θέμα της Icograda) δεν είναι για κανέναν υποχρεωτικό να ακολουθήσει τον συγκεκριμένο κανονισμό. Εξ άλλου, πρώτος είπα ότι είναι προφανές ότι οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι υπάρχει Icograda, όχι να ξέρουν τι είναι και τι κάνει. Άρα αντιμετώπισαν το διαγωνισμό σαν μια επικοινωνιακή φούσκα, αφού δεν προσπάθησαν καν να τον διοργανώσουν έστω και στοιχειωδώς επαγγελματικά. Και υπ’ όψιν ότι μιλάμε για ένα μουσείο με το βαρύγδουπο τίτλο “Ολυμπιακό Μουσείο Θεσσαλονίκης” όχι για “Μουσείο του κυρ-Μήτσου του κουλουρά”).

    Οποιουδήποτε λοιπόν είδους “μέση οδός” προϋποθέτει ότι ο συνομιλητής σου, σού αφήνει κάποιο περιθώριο διαλόγου. Αναγνωρίζει έστω και έμμεσα ότι έχει κάνει λάθος. Αυτό δεν φαίνεται πουθενά στην απάντηση του μουσείου. Το αντίθετο θα έλεγα (και φαίνεται αυτό και από το κλείσιμο της απάντησης: “Η παρέμβασή μας πραγματοποιήθηκε για να γνωστοποιήσουμε τις προθέσεις μας και να αποκαταστήσουμε την πραγματικότητα, όπου αυτή παραποιήθηκε”).

    Προφανώς, τέτοιου είδους διαγωνισμοί είναι ενδεικτικοί του σημείου που βρίσκεται η κοινωνία. Μια κοινωνία “ό,τι να ‘ναι κι όπως να ‘ναι, αρκεί να φαίνεται κάτι”. Μια κοινωνία ψευτο-μαγκιάς “με τον παρά μου (το υπόλοιπο θα μας το κόψει η λογοκρισία)…”. Μια κοινωνία “ωχ αδερφέ δε βαριέσαι… η δουλειά μου να γίνει και οι άλλοι να πάνε να κουρεύονται”. Εμένα δεν μου αρέσει αυτή η κοινωνία. Και παρ’ όσα λες, ούτε κι εσένα σ’ αρέσει (και θεωρητικά σε κανέναν δεν αρέσει, αλλά μόνο όταν πρόκειται για τους άλλους). Και ακριβώς επειδή δεν μας αρέσει (και αυτό δεν σημαίνει ότι το παίζουμε υπεράνω, όπως λανθασμένα εκτιμάς) προσπαθούμε με όποιες δυνατότητες έχει ο καθένας, να συμβάλλουμε στο να αλλάξει. Αρκεί να καταλάβουμε ότι αυτό που δεν μας αρέσει στους άλλους, θα πρέπει να μην μας αρέσει και όταν πρόκειται για τον εαυτό μας, αντί να το δικαιολογούμε και να το καλύπτουμε.

    Καλό απόγευμα.

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    🙂

    δεν εκτίμησα μέχρι τώρα ότι κάποιος το παίζει υπεράνω… απλώς, θεωρώ άστοχο τον τρόπο, που επιχειρηματολογείς… θέτεις ενστάσεις, και τις απαντάς μετερμηνεύοντας ο ίδιος κάποια πιθανή τοποθέτηση της άλλης πλευράς… επομένως, πώς ζητάς να σε διαβάσουν και να μπουν στον κόπο να σε ικανοποιήσουν με μια απάντηση από τη στιγμή, που δείχνεις ότι τα γνωρίζεις όλα εκ των προτέρων;.. εκτός κι αν δεν περιμένεις να σε διαβάσουν… αλλά τότε γιατί να τα γράψεις;.. για εκτόνωση;..

    η επιστολή του τμήματος δημοσίων σχέσεων μπορεί να επηρεάστηκε από τον τρόπο, που γράφτηκαν κάποια σχόλια, αλλά το ύφος της δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω ανάρμοστο· ούτε σε «δεύτερη ανάγνωση»…

    υπό μια οπτική γωνία θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις τον διαγωνισμό ασεβή απέναντι στους «έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, γραφίστες, διακοσμητές κλπ που ζουν στην ελλάδα», αλλά τότε θά ‘πρεπε να κατηγορήσεις και τη σύνταξη του designmag.gr για την ανάρτηση της προκήρυξης… κι αυτό δεν θά ‘ταν σωστό…

    και γιατί όλη αυτή η επιμονή ότι ντε και καλά πρέπει να γνωρίζουν να γράφουν ένα brief, να ξέρουν ποια είναι η icograda, ή την απαίτηση να ακολουθούν κάποιους συγκεκριμένους κανόνες προσέγγισης μιας επαγγελματικής κάστας, όταν αρκετοί εκπρόσωποι της τελευταίας αποδεικνύουν αρκετά συχνά ότι δεν γνωρίζουν οι ίδιοι απ’ αυτά;.. τους τά ‘δειξε κανείς;..

    πρέπει να ξέρει το τμήμα δημοσίων σχέσεων του μουσείου ότι υπάρχει η ε.γ.ε.;.. κι αν ναι, από πού θα το έχει μάθει;.. έπρεπε το ίδιο να το είχε ψάξει;.. ναι, καλά… ο κόσμος δεν γυρίζει γύρω από τους γραφίστες… τό ‘γραψα και πιο πάνω· αντίθετες φιλοσοφίες…

    😛

    πάρ’ το αλλιώς… πόσοι από μας ξέρανε για την ύπαρξη αυτού του μουσείου με τον τόσο βαρύγδουπο για σένα τίτλο· λες και δεν ξέρεις ότι ισχύει το «είσαι ό,τι δηλώνεις»;.. πόσοι ξέρουμε ότι για δέκα χρόνια λεγότανε απλά «μουσείο αθλητισμού» (το μοναδικό της χώρας), και εγκρίθηκε η «βαρύγδουπη» μετονομασία του από την δ.ο.ε. το 2008, κατόπιν πρότασης της ε.ο.ε.;..

    αν το ήξερες, μπράβο σου… αλλά τότε θα μπορούσε κανείς να σου θέσει την ερώτηση, γιατί δεν τους είχες πλησιάσει για να τους εξηγήσεις το χάλι της εικόνας τους;.. κι αν τους είχες πλησιάσει, αλλά δεν εισακούστηκες, γιατί δεν ενημέρωσες την γραφιστική κοινότητα για να υποδείξεις την προβληματική κατάσταση;..

    αν είναι να ενδιαφερόμαστε για κάτι, δεν θα το κάνουμε μόνο, όταν μαθαίνουμε ότι προκηρύσσεται κάποιος «διαγωνισμός»…

    ελπίζω να έχεις καταλάβει ότι δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω το μουσείο ή τον διαγωνισμό τους…

    αλλά δεν θεωρώ ότι αφού απευθύνθηκαν σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα επαγγελματιών, είναι και υποχρεωμένοι να σου δώσουν τις εξηγήσεις, που απαιτείς… το να θεωρείς ότι απευθύνονται σε σένα, αφού επισκέφτηκες την ιστοσελίδα τους για να διαβάσεις, όπως γράφεις, ένα ανύπαρκτο brief, έχει κάτι από το να γυρνάς το κεφάλι σου, όταν κάποιος φωνάζει «μαλ☠κα!»· και να σηκώνεις και το χέρι σου λέγοντας «εδώ!»…

    :S

    το γεγονός ότι δεν μου αρέσουν κάποια φαινόμενα της ελληνικής κοινωνίας, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι απορρίπτω και το σύνολο της κοινωνίας… όπως δεν απορρίπτω κι αυτήν την αντιπαράθεσή μας εδώ… αλλά για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι επαναλαμβανόμαστε εκφράζοντας τα ίδια…

    αν θες να συνεχίσουμε, προτείνω να κάνουμε copy-paste τα προηγούμενα σχόλιά μας… μ’ αυτήν την πρακτική βοηθάμε και τον κύριο φακίνο* να ανεβάσει τα hits της ιστοσελίδας…

    😉

    καλή συνέχεια, και καλή δύναμη!..

    *”you’re welcome…”

  • Παν. Λουτράρης

    Νομίζω ότι συμφωνούμε ότι ο διαγωνισμός είχε σοβαρότατες ελλείψεις, για διαγωνισμός που διοργανώνεται στοιχειωδώς επαγγελματικά. Από εκεί και πέρα, το μουσείο δεν νομίζω ότι το ήξεραν πολλοί πριν τον διαγωνισμό, ούτε και θα το μάθουν πολύ περισσότεροι μετά το διαγωνισμό.

    Τώρα όταν ήθελαν να μετονομαστούν, ήξεραν (κι αν δεν ήξεραν έψαξαν κι έμαθαν) πού έπρεπε να μιλήσουν. Για το διαγωνισμό, πες ότι δεν ήξεραν ούτε για την ΕΓΕ, ούτε για την Icograda, ούτε για κανέναν… Δεν ήξεραν ούτε να κάνουν ένα απλό google search με τις λέξεις “διαγωνισμός” + “λογότυπο”; Απλά δεν ενδιαφέρθηκαν. Και δεν ενδιαφέρθηκαν γιατί ήθελαν απλά και μόνο να ακουστούν, όχι να κάνουν σοβαρό διαγωνισμό (τώρα τα περί “επικοινωνιακού παιχνιδιού που δεν έχει νόημα” που γράφουν στην απάντησή τους, δεν νομίζω ότι πρέπει να τα πάρει κανένας σοβαρά).

    Αλλά και αυτό που λες να το πάρω αλλιώς και γιατί δεν τους προσέγγισε κανένας να τους πει για τη χάλια εικόνα τους. Να σου θυμίσω λίγο την απάντησή τους; “Το μουσείο συνεργάζεται με εταιρεία που έχει καταξιωθεί στο χώρο με βραβεύσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς”. Και μόνο με αυτό, δεν θέλω να σκεφτώ πώς θα ήταν η εικόνα τους εν δεν συνεργάζονταν με τη συγκεκριμένη εταιρεία (εκτός κι αν είναι και αυτή η εταιρεία τόσο σχετική με το design όσο και η ραδιοφωνική παραγωγός… με τόση ασχετοσύνη που τους δέρνει δεν θα μου έκανε καμία εντύπωση).

    Πάντως δεν απορρίπτω την απάντησή τους ως κείμενο. Αντίθετα, το κείμενο της απάντησης λύνει πολλές απορίες, απλά όχι τις απορίες που είχαμε εξ αρχής. Αν τώρα εσένα η απάντηση σε καλύπτει, εμένα μου περισσεύει.

  • φεboboάριος

    @ παν. λουτράρης:..
    ας κρατήσουμε, λοιπόν, ότι γενικώς συμφωνούμε, εκτός από κάποιες λεπτομέρειες προσέγγισης τέτοιων φανομένων…

    (δεν έχω χρόνο να γράψω περισσότερες λέξεις, αφού κάποιος άλλος περιμένει μια απάντηση… με συγχωρείς, αν νομίζεις ότι σε αδικώ… 🙂 χάρηκα για την κουβέντα…)



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΔΙΑΦΟΡΑ 12-05-2017 [0]

Ραντεβού στ’ άστρα με πέντε σημαντικούς δημιουργούς

ΔΙΑΦΟΡΑ 03-05-2017 [0]

Δέκα χρόνια εν αναμονή για την Πολυτεχνική Σχολή Πανεπιστημίου Αιγαίου

Ο Χάρης Τσέβης δημιουργεί για την Save the Children

ΔΙΑΦΟΡΑ 05-04-2017 [9]

Ψηφίστε το καλύτερο βίντεο της τελετής απονομής ΕΒΓΕ 2017

ΔΙΑΦΟΡΑ 27-01-2017 [0]

Συνδρομές μελών της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας για το 2017

ΔΙΑΦΟΡΑ 25-10-2016 [0]

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία το Toolkit Designers Meeting 2016

ΔΙΑΦΟΡΑ 12-10-2016 [0]

Ανοιχτή πρόσκληση για συμμετοχή στην έκθεση της Στέγης “Tomorrows”

ΔΙΑΦΟΡΑ 10-10-2016 [0]

Σε διαβούλευση ο φάκελος των ανοικτών διαγωνισμών από την Ένωση Γραφιστών

ΔΙΑΦΟΡΑ 20-07-2016 [0]

Post-nostalgia: το Design συναντά την ουτοπία

ΔΙΑΦΟΡΑ 18-04-2016 [14]

Ψηφίστε το καλύτερο βίντεο της φετινής τελετής



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).