Μια άποψη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου

02-08-2012

Μετά το πέρας της τελετής έναρξης τα συναισθήματα των θεατών ήταν διφορούμενα. Από τη μία είχαμε τις διθυραμβικές κριτικές των βρετανικών μέσων και από την άλλη τις χλιαρές του υπόλοιπου κόσμου. Σίγουρα η τελετή έναρξης ήταν βασισμένη στο βρετανικό φλέγμα και χιούμορ που δύσκολα γίνεται αντιληπτό από μη Βρετανούς. O Ντάνυ Μπόιλ και η ομάδα του ήθελαν πάνω απ’ όλα να εκφράσουν το σύγχρονο, το παρόν, το τώρα. Η δυναμική της τεχνολογίας, η σύγχρονη μουσική, ακόμα και τα τολμηρά γραφιστικά της διοργάνωσης είχαν σκοπό να τονίσουν ένα πράγμα πάνω απ’ όλα: “Είμαστε η Βρετανία και αυτή τη στιγμή είμαστε το κέντρο του κόσμου, μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του πλανήτη”. Εκτός από τη βιομηχανική επανάσταση, είδαμε μόνο σύγχρονη ιστορία. Ούτε Ριχάρδο Λεοντόκαρδο, ούτε Νεύτωνα, ούτε αποικιοκρατία που έτσι κι αλλιώς μάλλον θα ήταν λίγο παρεξηγήσιμη. Το ότι στηρίχθηκε όμως εκεί η διοργάνωση ήταν σίγουρα ένα στοιχείο πολύ θετικό. Έτσι και αλλιώς όλοι στο παρόν ζούμε.

Από κει και πέρα, ο αντίλογος είναι επίσης δυνατός. Το καλλιτεχνικό θέαμα έδωσε τη θέση του σε ένα σόου υψηλής τεχνολογίας που ουσιαστικά δεν είχε να προσφέρει τίποτα παραπάνω από τις ανάλογες τελετές του Πεκίνου, του Σύδνεϋ και της Ατλάντα. Η αντίστιξη μεταξύ της Αθήνας το 2004 και του Λονδίνου 2012 ήταν ακριβώς στο αισθητικό καλλιτεχνικό στοιχείο. Αυτό το στοιχείο που σε κάνει να δεις διαφορετικά τα πράγματα και να νιώσεις την ευαισθησία και την ποίηση της στιγμής. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο το ότι από τη μία είχαμε τον Δημήτρη Παπαιωάννου, έναν νέο εικαστικό καλλιτέχνη και χορευτή, και από την άλλη έναν έμπειρο κινηματογραφιστή. Το χάρτινο καραβάκι σε αντίθεση με τον James Bond, τα σώματα που με αρμονικές κινήσεις παρίσταναν αγάλματα και τοιχογραφίες σε αντίθεση με τον Μr Bean και τον Ηarry Potter, η λεπτομέρεια στα φορέματα απέναντι στα χολιγουντιανά κοστούμια. Ίσως η Αθήνα  ήταν η μοναδική που τόλμησε να παρουσιάσει ένα καλλιτεχνικό θέαμα και όχι ένα υπερθέαμα που κραυγάζει χρήμα και δύναμη. Απολύτως λογικό καθώς πώς να ανταγωνιστείς χώρες όπως ΗΠΑ, η Κίνα και η Βρετανία; Ουσιαστικά, όμως μεταξύ Σύδνευ, Πεκίνο και Λονδίνο, υπήρχαν ελάχιστες διαφορές. Καμία καινοτομία, καμία έμπνευση. Μόνο το πάθος για μεγαλοσύνη.

Τα γραφιστικά στοιχεία των Ολυμπιακών του 2012 ακολουθούν και αυτά τις ίδιες αναλογίες με την τελετή έναρξης. Το λογότυπο τολμηρό και κάπως φουτουριστικό, σαν μια εξαναγκαστική προσπάθεια να αποδείξει τη δύναμή του. Τα εικονογράμματα ακολουθούν την ίδια γραφή περίπου με τις κοφτές γωνίες αλλά το τελικό αποτέλεσμα φαίνεται φτωχό και σχεδιαστικά σε πλήρη αναντιστοιχία με τα ανάλογα γραφιστικά των αγώνων της Αθήνας.

Τέλος το μνημειακών διαστάσεων γλυπτό-πύργος του Annish Kapoor φανερώνει σε όλο του το μεγαλείο τους στόχους που είχαν θέσει οι Βρετανοί σε αυτούς τους Ολυμπιακούς . Ο Αγγλοινδός καλλιτέχνης, με έργα που έχουν σημαδέψει την ιστορία, έφτιαξε ένα ατσάλινο οικοδόμημα, ψηλότερο κατά 20 μέτρα από το άγαλμα της Ελευθερίας και κόστος 19.1 εκατομμύρια λίρες! H τελική αίσθηση που μένει απ΄όλα αυτά είναι ότι η καλλιτεχνική επιμέλεια θυσιάστηκε ώστε να αναδειχτεί το μεγαλείο του νησιού στον υπόλοιπο κόσμο.

Melanine

4 Responses

  • Σωτήρης Μαργέλος

    Παντελώς αδιάφορη για μένα. Ποιος james bond και πράσινα άλογα… Αυτά με τα οποία γελά ο κάθε συγκροτημένος άνθρωπος…

    Μιλάμε για μια εγωπαθητική, άκρως ανέμπνευστη δουλειά στο σύνολο της. Παρά το ότι οι άγγλοι με αυτό που παρουσίασαν μπορούν να λένε ότι μιλάνε για το παρόν, (σόου γουάτ) στην ουσία σε καμία περίπτωση το κυρίαρχο στοιχείο δεν ήταν ο άνθρωπος ως ουσία και στοιχείο. Η καλύτερα σε καμία περίπτωση δεν είδαμε στοιχεία που να εξυμνούν την ούσια και την ανάταση του ανθρώπου σε επίπεδο αξιών. Αν δίναμε ένα brief για το τι διαπραγματεύεται ο πυρήνας των Ολυμπιακών αγώνων (θεωρητικά μιλώντας πάντα), αυτό το χολυγουντιανό θέαμα ήταν παντελώς εκτός. Δεν μπορεί να αγγίξει την διαφορετικότητα των λαων της γης, γιατί πολύ απλά δεν βασίστηκε σε ενδογενή ανθρώπινα βιώματα και ένστικτα.

    Οι άγλλοι φρόντισαν να δείξουν (και από πότε το θράσος είναι “άποψη” δηλαδή?) την επινόηση του τραπεζικού συστήματος όταν τα 2/3 του πλανήτη υποφέρουν ουσιστικά από την ύπαρξη αυτού του συστήματος. ΟΚ. Δεν μιλάμε για πολιτική αλλά υποτίθεται (υποτίθεται λέω) ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες πρεσβεύουν υψηλές αξίες.

    Η όλη σκηνοθεσία ήταν μία ακόμα απόδειξη πως ουσιαστικά ακόμα και το Ολυμπιακό κατά τα άλλα πνέυμα έχει πάει περίπατο, και δεν μιλάμε για τίποτα παραπάνω από μια καθαρά εμπορική μπίζνα ή για ένα εμπορικό περίπτερο χώρας. Και με βάση αυτήν την τελευταία παραδοχή όλη η τελετή των άγγλών ήταν αυτό που έπρεπε.

  • Μανώλης Μορεσόπουλος

    Κενό… Θα συμφωνήσω με τον Σωτήρη Μαργέλο.
    Τα εικονογράμματα απλά απαράδεκτα. Η σύγκριση με αυτά των Αθηνών είναι απλά περιττή…

    Που το είδατε το μεγαλείο…?
    Φλε(γ)ματικό όσο δεν δεν πάει…

  • Διονύσης Μαράτος

    Tι είναι η τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων;
    Μια ιστορία για το πώς η χώρα που τους φιλοξενεί έχει συνεισφέρει στην παγκόσμια ιστορία και τον πολιτισμό. Αυτό είναι.
    Τι έδειξαν οι Άγγλοι;
    Βιομηχανική επανάσταση, Εθνικό Σύστημα Υγείας, χιούμορ και μουσική.
    Κατ’ εμέ ήταν μια καλή τελετή έναρξης. Όχι η καλύτερη, αλλά αξιοπρεπέστατη…

  • benson

    Aυτό που νομίζω πως πρέπει να καταλάβουμε όλοι, είναι πως οι Άγγλοι και -κυρίως – το Λονδίνο δεν έχουν να επιδείξουν απολύτως τίποτα σε αυτόν τον πλανήτη πέραν της ποπ (η οποία κάποτε λεγόταν ροκ, πανκ κλπ) κουλτούρας.

    Το Λονδίνο είναι μια μεγάλη πόλη αχταρμάς. Είναι βέβαιο, πως αν δεν υπήρχε το Μετρό δεν είχες καμία τύχη σε αυτή την πόλη. Κανένας ρομαντισμός (βλ. Παρίσι), καμία ιστορία (βλ. Ρώμη, Αθήνα), καμία αισθητική, πέραν κάποιων κινηματογραφικών προσπαθειών για καλή -μοντέρνα-αρχιτεκτονική. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, αφενός είναι θαύμα το πως κατάφερε να γεμίσει ο Μποιλ τόσες ώρες τελετής και αφετέρου δεν θα έπρεπε να συγκριθεί με τίποτα η εν λόγω τελετή. Επιπλέον, το θέαμα μάλλον καλό θα το έκρινα αν αναλογιστεί κανείς τις ουσιαστικές δυσκολίες.

    Όσων αφορά στο design τώρα. Το λογότυπο, τελικά, δεν έπεισε. Όπως δεν έπεισαν (λάθος πιστεύω) οι αφίσες των καλλιτεχνών. Και επειδή όλοι σπεύσαμε τότε να πούμε πως η αφίσα είναι δουλειά των γραφιστών, τις έκαναν και οι γραφίστες και… δεν έπεισαν. Το dressing των σταδίων δεν πείθει. Τα pictograms… μπορείς να τα πεις και shutterstock. Γενικά στο κομμάτι του branding, οι Άγγλοι έδειξαν μια αλαζονική και αμήχανη εικόνα και νομίζω πως αυτό το έχουμε αντιληφθεί όλοι.

    Για να μπορούμε όμως να τα δέσουμε όλα αυτά, πρέπει να δούμε και την οργανωτική πλευρά, στην οποία οι Άγγλοι τα έχουν κάνει επίσης θάλασσα. Οι γκάφες που έγιναν τις πρώτες μέρες στο Λονδίνο είναι κατά πολύ περισσότερες από αυτές που έγιναν συνολικά στην Αθήνα. Γνωστοί μου, μεγαλύτεροι και πολύ σχετικοί με τους Ολυμπιακούς, συγκρίνουν τους αγώνες του Λονδίνου με αυτούς της Ατλάντα (για όποιον δεν γνωρίζει, οι χειρότεροι οργανωτικά Ολυμπιακοί αγώνες της ιστορίας).

    Καταλήγοντας, πιστεύω πως οι Άγγλοι έκαναν αυτό ακριβώς που ξέρουν να κάνουν. Έβαλαν εαυτούς ανώτερους των περιστάσεων και όπως πάντα αποδείχθηκαν κατώτεροι. Μια καλή σύγκριση είναι με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου. Τίποτα πέραν αυτού. Και αυτό, αν το προσέξει κανείς, αντανακλάται σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης και αισθητικής των Ολυμπιακών του Λονδίνου. Κάποιοι γιαυτό τους αγαπάνε τους Άγγλους. Κάποιοι άλλοι γι’ αυτό τους μισούν.

    Και για να μη θεωρηθώ γκρινιάρης Έλληνας, πρέπει να πω και πως οι Έλληνες έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Πούλησαν αυτό ακριβώς που ΔΕΝ είναι. Γιαυτό και οι Ολυμπιακοί της Αθήνας κράτησαν 2 εβδομάδες, ενώ σε άλλες χώρες οι ολυμπιακοί κρατάνε πολλά πολλά χρόνια.



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΆΡΘΡΑ 11-05-2017 [0]

Καλλιόπη Αποστολίδου: Το να μένεις στάσιμος σκοτώνει το πνεύμα και τη φαντασία

ΆΡΘΡΑ 05-05-2017 [0]

Μ. Μπότης: To ελληνικό design δεν είναι απλά καλό

ΆΡΘΡΑ 13-04-2017 [0]

Απολογισμός για το τρίτο Graphic Stories Cyprus

ΆΡΘΡΑ 23-01-2017 [0]

Εθνική Βιβλιοθήκη: 6 γρίφοι για δυνατούς λύτες

ΆΡΘΡΑ 08-08-2016 [0]

Τι απέγιναν τα «Ιχνη Εμπορίου»;

ΆΡΘΡΑ, ΝΕΑ 27-05-2016 [0]

Έλληνες: οι καλύτεροι σχεδιαστές συσκευασίας στον κόσμο

ΆΡΘΡΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 20-05-2016 [11]

H οπτική επικοινωνία του Δήμου Κέας από τον Γιάννη Καρλόπουλο

ΆΡΘΡΑ, ΝΕΑ 29-03-2016 [0]

Τι αποφάνθηκαν οι Νεοζηλανδοί για τη σημαία τους

ΆΡΘΡΑ 04-03-2016 [0]

FITC Amsterdam 2016

ΆΡΘΡΑ 11-02-2016 [1]

Πώς το Εθνικό Μουσείο της Νορβηγίας αναζητά νέα οπτική ταυτότητα



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).