Η εικόνα του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

10-10-2016

Για αρκετά χρόνια, η πρακτική της διεύθυνσης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης να αναθέτει τη δημιουργία αφίσας (και κατ’ επέκταση του κεντρικού γραφιστικού του στοιχείου) μέσω ανοικτού διαγωνισμού είχε συναντήσει μια ιδιαίτερα αρνητική αντίδραση από τη γραφιστική κοινότητα. Αυτό (ευτυχώς) σταμάτησε πριν από δύο χρόνια.

Φέτος, με το φεστιβάλ υπό νέα διεύθυνση (Ελίζ Ζαλαντό ως Γενική Διευθύντρια του οργανισμού και Ορέστης Ανδρεαδάκης ως Διευθυντής του φεστιβάλ) η πρώτη ένδειξη είναι ότι υπάρχει μια νέα αντίληψη που λαμβάνει την οπτική επικοινωνία σοβαρότερα. Έτσι, προκρίθηκε μια λύση που αναζητά λύσεις για την συνολική παρουσίαση του 57ου φεστιβάλ, λύσεις που σαφώς δεν εξαντλούνται στη δημιουργία της αφίσας.

Το έργο ανέλαβε ο Δημήτρης Παπάζογλου και σε συνεργασία με τους Axel Peemoeeller και Γιάννη Φετάνη.

«Η οπτική γλώσσα που υιοθετήθηκε τόσο για τον σχεδιασμό της αφίσας όσο και για το σύνολο των εφαρμογών που αποτελούν την οπτική ταυτότητα του φετινού 57ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, εμπνέονται μέσα από μία σειρά βασικών χαρακτηριστικών του κινηματογράφου όπως το πανί-οθόνη προβολής, η επανάληψη, αλλά και η διαφορετικότητα των κινηματογραφικών καρέ, η έννοια της προβολής (projection), η έννοια της κίνησης, αλλά και η προοπτική του ίδιου του χώρου της αίθουσας κατά την είσοδο του θεατή μέσα σε αυτή (σειρά καθισμάτων από το τελευταίο προς το πρώτο)» λέει ο Δημήτρης Παπάζογλου και συνεχίζει «Τα παραπάνω στοιχεία δεν αποτυπώνονται αυτούσια όπως αναφέρονται πιο πάνω. Μεταφράζονται, συνδιαμορφώνονται και αναδομούνται μέσα από τη χρήση της τυπογραφίας δημιουργώντας ένα νέο, πολυεπίπεδο σε αναγνώσεις έργο, επιτρέποντας στον θεατή να δώσει την δική του ερμηνεία, ενδυναμώνοντας ταυτόχρονα την ευρύτερη εμπειρία της τέχνης του κινηματογράφου. Επιπλέον η αυστηρή χρήση του ασπρόμαυρου σε συνδυασμό με την επιλογή μιας άκρως τεχνικής, monospaced, ισόπαχης γραμματοσειράς έρχονται να ενισχύσουν το σύνολο αυτής της εμπειρίας δημιουργώντας ταυτόχρονα τη σύνδεση ανάμεσα στον κλασικό κινηματογράφο αλλά και την τεχνολογία γύρω από αυτόν. Η αφίσα έχει σχεδιαστεί με σκοπό να επανατυπώνεται μέσα από δημιουργική ευελιξία (κατάλογοι, έντυπα, banners, κτλ) και όχι να αναπαράγεται αυτούσια ως προς τη σύνθεσή της. Το σύνολο των εφαρμογών του έργου λειτουργεί ως μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα επικοινωνίας επιτρέποντας ταυτόχρονα τον δημιουργικό πειραματισμό χωρίς να αλλοιώνονται τα κύρια χαρακτηριστικά του (κατανόηση του μηνύματος, αναγνωρισιμότητα, branding, concept)».

57TIFF 33x48 Poster 2 Basic 2_57tiff-poster-2 3_57th-tiff-mood-board-3 4_57th-bag-4 5_57th-bag-5

23 Responses

  • John

    Καλησπέρα,
    Αν και εκτιμώ γενικά την δουλειά του Δημήτρη πρέπει να πω πως αυτό απλά θυμίζει ή προσπαθεί να θυμίσει πολύ την δουλεία των TSTO για το Flow festival του 2011! επισυνάπτω το link για να διαπιστώσετε και μόνοι σας
    https://www.behance.net/gallery/34350859/Flow-Festival-2011

  • sboutsam

    Ναι ντάξει, έχει tumblr το πιάσαμε.

  • KN

    http://axelpeemoeller.com/vilcek-foundation/

  • Στελιος Χαραλαμπίδης

    Άψογη ιδέα,εκτέλεση, art direction! Το τερμάτισε!

  • M. Παπαπεωργ

    Απλα κακη.

  • Panos S.

    Εξαιρετική ιδέα και πολύ έξυπνη εκτέλεση. Μπράβο.

  • asteroid design partners

    Θα προτιμούσα για αφίσα να γίνει εφαρμογή αυτής της ιδέας σε μια μόνο λέξη και να κυριαρχεί, ενώ οι υπόλοιπες να διαβάζονταν ξεκάθαρα. Οπως δηλ. η εφαρμογή στην πάνινη τσάντα. Σαν ιδέα μου αρέσει, είναι στο πνεύμα.

  • John

    Διαβάζω την περιγραφή του έργου και ειλικρινά την θεωρώ υπερβολική, ο σχεδιασμός αυτός είναι βασισμένος σε ένα στύλ που παίζει και προσωπικά θεωρώ οτι εκτέλεση είναι μέτρια. Δεν έχει κάτι που να μπορεί να το αναδείξει παραπάνω όπως για παράδειγμα να είχε σχεδιαστεί η γραμματοσειρά ώστε να αποκτήσει δικό του χαρακτήρα ή να συνδυαστεί με στοιχεία που να βγάζουν όλα αυτα που περιγράφονται ως ιδέα για το συγκεκριμένο έργο. Μπορούμε σας παρακαλώ να μην θεοποιούμε τα πάντα και να εκτιμάμε τις δουλειές που έχουν υπόβαθρο και ουσιαστική δημιουργία, όλοι έχουμε πρόσβαση στο internet πια ώστε να ξέρουμε τι γίνεται στη σκηνή έξω και θα πρέπει να βάλουμε το λιθαράκι μας σε αντιπαράθεση με όλο αυτό που γίνεται.

  • Δημήτρης

    Ε όχι. Θα συμφωνήσω με τον John για την περιγραφή. Φυκια για μεταξωτές κορδέλες. Πολύ κακή εκτέλεση, άσχημη τυπογραφία, κακό αποτέλεσμα. Αυτή η αφίσα είναι πολύ άσχημη. Δε θα αναφερθώ στις αναφορές περι κλεμμένου γιατί δεν είναι και κάτι δύσκολο να σου βγει ενώ μετακινείς τα γράμματα οπότε εύκολα συμπίπτει με κάποια άλλη αφίσα

  • anna

    Ενδιαφέρουσα ιδέα η οποία κολλάει άμεσα με το θέμα! Φαίνεται να μιμείται την κίνηση και τη συνεχή ροή της εικόνας! Τολμηρό το ασπρόμαυρο και το minimal.

    – Αλλά όπως πάντα η κακία φτάνει και περισσεύει… Θα φοβάται στο τέλος κάποιος να δείξει τη δουλειά του! Σας βαρέθηκα ρε! Έλεος πια.

  • Κώστας

    Θα ήθελα να ήμουν ο Φετάνης στην θέση του Φετάνη!!! Ζητάω πολλά? (και τα αλλα εδω μέσα οπως λέει και κάποιος παραπάνω “φύκια για μεταξωτες κορδέλες”)

  • Γιώργος Τριανταφυλλάκος

    Το καταλαβαίνω από έναν μη σχεδιαστή να δυσκολεύεται να αποδεχτεί μια τέτοια αφίσα καθότι δεν είναι κοντά στα τεκτενόμενα του αντικειμένου και κρίνει μόνο από αυτό που βλέπει (κοινώς επιφανειακά). Είναι μεγάλο πρόβλημα κατά την γνώμη μου το ίδιο να κάνει και ένας σχεδιαστής.

    Περί του αισθητικού: προφανώς η τεχνική που χρησιμοποιείται στην αφίσα δεν είναι πρωτότυπη. Είναι ένα trend (καλώς ή κακώς νοούμενο) που όντως χρησιμοποιείται πολύ, άλλοτε επιτυχώς και άλλοτε όχι. Άλλοτε εξυπηρετεί εξαιρετικά το εννοιολογικό φορτίο μιας δουλειάς και άλλοτε χρησιμοποιείτε απλώς ως ένα εικαστικό παιχνίδι/εύρυμα χωρίς ιδιαίτερη σύνδεση με το περιεχόμενο. Στην περίπτωση της αφίσας του φεστιβάλ η σύνδεση με το περιεχόμενο είναι άρρηκτη και αυτό κάνει την επιλογή της τεχνικής απόλυτα σωστή και το αποτέλεσμα απόλυτα λειτουργικό. Το να λέει κάποιος και να βασίζει την κριτική του στο γεγονός ότι η αφίσα χρησιμοποιεί «ένα στυλ που παίζει» και να μένει εκεί είναι αφενός κοντόφθαλμο και επιφανειακό, αφετέρου είναι σαν να κατηγορούσε κάποιος έναν σχεδιαστή σε εποχές μοντερνισμού ότι αντιγράφει επειδή χρησιμοποιεί Helvetica… Τα εκφραστικά μέσα/ευρύματα/τεχνικές κάθε εποχής είναι εκεί για να τα χρησιμοποιήσει κάποιος σωστά ή όχι. Για κάποιο λανθασμένο λόγο θεωρείται ότι η καινοτομία και η πρωτοτυπία είναι οι μοναδικές αξίες/αυτοσκοπός του αντικειμένου, και όχι η σωστή προβολή μιας δουλειάς.

    Πέραν αυτών, υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης το οποίο αντιγράφω από όσα έγραψα στο facebook σε απάντηση σε μη σχεδιαστή φίλο. Αφορά στο τι και κατά πόσο εξυπηρετεί μια τέτοια επιλογή το ίδιο φεστιβάλ και την προβολή του, και πόσα θετικά μπορούν τελικά να προκύψουν από αυτή την επιλογή.

    «Αντιλαμβάνομαι την διαφωνία και την όποια δυσκολία στην αποδοχή (το άκουσα και από άλλους). Τίθεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις το ερώτημα αν ένας θεσμός όπως το φεστιβάλ ή π.χ. τα Δημήτρια, κ.ο.κ. οφείλει να ακολουθεί πιο «εύπεπτους» δρόμους στην επικοινωνία του με στόχο την αποδοχή και την «ικανοποίηση»(;) ενός εν δυνάμει ευρύτερου κοινού, ή να πρωτοπορεί, να προτείνει νέους δρόμους, να ακολουθεί ρηξικέλευθες προσεγγίσεις και να ζητά από το κοινό να (τολμήσει να) της ακολουθήσει. Σαφώς είμαι με την δεύτερη θέση, η οποία μπορεί μεν να δυσκολεύει αρχικά, αλλά μπορεί ταυτόχρονα και να εκπαιδεύει (επιβάλλοντας απαιτητικές αναγνώσεις και άρα εις βάθος ενασχόληση και δέσμευση), να δημιουργεί αισθητικά κεκτημένα πέραν της πεπατημένης, να δίνει βήμα σε δημιουργούς χωρίς να τους καταρρακώνει, να τραβάει την προσοχή εδραιώνοντας ακόμη περισσότερο στον χάρτη τόσο το ίδιο το φεστιβάλ όσο και το design που το υποστηρίζει, και πολλά άλλα. Αν και σέβομαι λοιπόν και κατανοώ τις διαφωνίες, εν τέλει μόνο θετικά βλέπω από την επιλογή του φεστιβάλ να προχωρήσει με μια τέτοια τολμηρή πρόταση.»

    Εν τέλει, είναι τόσο εύκολη και ανούσια η κακεντρέχια και η μη εποικοδομιτική κριτική περί μη πρωτοτυπίας. Και τόσο κουραστική πλέον αυτή η γκρίνια που έχει γίνει κανόνας. Προφανώς ο καθένας έχει το δικαίωμα να του αρέσει ή όχι μια δουλειά αλλά σκεφτείτε λίγο παραπάνω το γιατί και το πως ενός αποτελέσματος πριν αποφασίσετε να κρίνετε μια δουλειά δημόσια. Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγετε να κάνετε κριτική είναι και αυτός μέρος της εικόνας/δουλειάς σας και σας χαρακτηρίζει και ως σχεδιαστές.

    (μάλλον το έκανα και εγώ το λάθος πρόσφατα με μια δουλειά του ΚΜΣΤ για την Yoko Ono – η βιασύνη δεν είναι ποτέ καλός σύμβουλος…).

  • Τ.Η.

    Συμφωνω με τον Γιωργο, επι της ουσιας το σχολιο του οπως παντα.
    Εμενα δε μ’αρεσε καθολου η αφισα αλλα αυτο δε σημαινει και τιποτα.

    Αν και γενικα μ’αρεσουν οι δουλειες του Παπαζογλου νομιζω τελευταια οτι επαναλαμβανεται…

  • John

    Δεν τίθεται θέμα βιασύνης να πει κάποιος την άποψη του ώστε να ακυρώσει μία προσπάθεια ή ένα έργο. Δεν τίθεται θέμα trend εδώ – κατα πόσο ακολουθείται / αντιγράφεται ή ενίοτε εξελίσσεται, οι τάσεις είναι μέρος της δουλειάς μας και είναι εκεί ώστε να χαρακτηρίζουν εποχές και πολλές φορές να δίνουν δρόμους άλλα ακόμα και γρήγορες λύσεις ώστε να σχεδιάσουμε κάτι που θα χαρακτηριστεί ως μοντέρνο. Μου αρέσουν οι τάσεις που επικρατούν, λατρεύω το ανεξάρτητο ύφος και εκτιμώ το ασπρόμαυρο σαν προσέγγιση. Συγχαρητήρια στην διεύθυνση Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που αποδέχτηκε και προχώρησε με αυτή την πρόταση, είμαι υπέρμαχος όλων αυτών που θέλουν να πάνε μπροστά την σκηνή και δίνουν κίνητρο σε όλους εμάς να δημιουργούμε.
    Δεν είναι κριτική όμως πάνω στην πρωτοτυπία, είναι κριτική πάνω στο παραπάνω που χρειάζονται αυτές οι δουλείες ώστε να ολοκληρωθούν αποκτώντας τα δικά τους χαρακτηριστικά είτε επι μέρους είτε στην εξέλιξη των εφαρμογών τους ώστε να γίνουν μοναδικές.
    Σίγουρα κάποιος πρέπει να βγάλει εκεί έξω αυτή την άποψη γραφιστικά, γιατί πρόκειται πέρι άποψης και όχι “μίας σειράς βασικών χαρακτηριστικών του κινηματογράφου όπως το πανί-οθόνη προβολής, η επανάληψη, αλλά και η διαφορετικότητα των κινηματογραφικών καρέ, η έννοια της προβολής (projection), η έννοια της κίνησης (οκ), αλλά και η προοπτική του ίδιου του χώρου της αίθουσας κατά την είσοδο του θεατή μέσα σε αυτή”. Σαφώς η ιδέα πρέπει να βασιστεί κάπου όπως γίνεται εδώ – με κάποια συμφωνώ με άλλα όχι, το αποτέλεσμα όμως είναι ότι φαίνεται βασισμένο σε κάτι που υπάρχει και έχει γίνει σαν σκέψη με παρόμοιο ή ίδιο τρόπο. Δεν δυσκολεύεται κανείς να αποδεχτεί κάτι που έχει ήδη γίνει αποδεκτό παγκοσμίως, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι υπήρχε κάποιος εκεί έξω που το είχε κάνει πολύ καλύτερα και αντί για χρησιμοποιηθεί ως έμπνευση χρησιμοποιήθηκε ως γρήγορη λύση για κάτι designατο!

  • Γιώργος Αργυρόπουλος

    Προσωπικά το βρίσκω συνολικα άψογο το project!!! Και δεν με εκπλησει σαν δουλεια το κου Παπάζογλου. Απο την αφίσα μέχρι την τσάντα και δεν μπορω να φανταστω τι αλλο. Και αν μη τι αλλο ευέλικτο σε εφαρμογες και direct. Θα ελεγα οτι το ζήλεψα κιόλας. Περι των υπολοίπων ο Γιώργος Τριανταφυλλάκος (πάντα εύστοχος με τους σχολιασμούς του) με καλύπτει πλήρως. Και μεγάλο μπράβο στο Φεστιβαλ, που τα τελευταια χρόνια μας ειχε πεθάνει στην κακογουστιά.

    Όσο για την συζήτηση περι trend, αντιγραφών, η την πρωτοτυπία της δουλειάς μάλλον ο Παπάζογλου τοποθετηθήκε και “επίσημα”. Αναδημοσιεύω απο την προσωπική του σελιδα στο fb:

    https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1037846746312898&set=a.176816465749268.35551.100002627481010&type=3&theater

    Κώστα εχω λιώσει με το σχόλιο! 🙂

  • Γιώργος Τριανταφυλλάκος

    Φίλε John έγραψες δυο παραγράφους που φοβάμαι ότι δεν λένε τίποτα παραπάνω από αυτό που ήδη είπες.

  • John

    Πρέπει να πω ότι προτιμώ η απάντηση του Παπάζογλου να είναι το επόμενο του project και όχι κάποια φωτό από το ένδοξο παρελθόν που έχω δει τόσες φορές να ανεβάζουν όσοι θέλουν να δείξουν ότι κατέχουν βαθιά γνώση στο αντικείμενο.

  • nάτο nάτη

    Ασε μας ρε μεγαλε Johnmaister που θα κατσει ο καθε designer να σου απαντά με το επόμενο του project καθε φορα που του κάνεις σχόλιο. Γιατι δεν απαντάς εσύ με την “designάτη” δουλειά σου? Που σας βρηκαμε ρε εσάς?

  • G

    @john Μίλησα με τον Δημήτρη και μου υποσχέθηκε να σου στείλει ταχυδρομικώς το επόμενο περιοδικό του Πάοκ!!!

  • John

    Παιδιά ειρήνη ημήν! Δεν ξεκίνησα να γράφω εδώ για να προσβάλω κανένα, στην τελική είναι και η πρώτη φορά που σχολιάζω κάποια από τις δουλειές που ανεβαίνουν εδώ. Δεν ζήτησα να μου αποδείξει κανείς τίποτα, μια δουλειά που εκτείθεται γίνεται ανοιχτή στην κριτική. Όλο αυτό το διάστημα βλέπω αυτή την υπερβολή και την θεοποίηση σε δουλειές που αντικειμενικά δεν έχουν κάτι παραπάνω να πούνε. Μπορώ να γράφω ασταμάτητα και να τεκμηριώνω αυτά που λέω με επιχειρήματα, θεωρώ ότι δεν χρειάζεται, δεν υπάρχει λόγος, οπότε θα βάλω μια τελεία εδω και θα πω απλά πως ότι φαίνεται δεν σημαίνει ότι είναι.

  • αλέξανδρος

    http://2.bp.blogspot.com/_RR0ClH8h3kg/S7edIHW0miI/AAAAAAAAFgM/kZ9pUa8EXp0/s1600/atelier_12_wim_crowel_design.jpg

  • benson

    Μπήκαν για χιλιοστή φορά να σχολιάσουν όλοι οι οριτζινάλες της γραφιστικής κοινότητας, όλα τα τέρατα της διεθνούς δημιουργίας. Δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση πλέον που γεμίζουν με αρνητικά, κυρίως, σχόλια όλες αυτές οι δουλειές που είναι προτότυπες και καλοσχεδιασμένες. Για να καταθέσω και γω λοιπόν δύο σχόλια, 1τον, όσα δε φτάνει η αλεπού, 2ον, δημιουργούς μας κάνει η συνεχείς παρατήρηση. Αυτή είναι η δουλειά μας. Να παρατηρούμε, να εμπνεόμαστε και να δημιουργούμε (εμπορικό) προϊόν. Όταν ξέρεις αυτή τη δουλειά, ξέρεις να εκτιμήσεις όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την έμπνευση. Όταν δεν έχεις ιδέα από αυτή τη δουλειά, ψάχνεις να βρεις την έμπνευση και να την μετονομάσεις σε κλοπή. Το να ανακαλύπτετε στην ντουλάπα των γνώσεων σας (ή των φίλων σας) τυπογραφικά αριστουργήματα και να μας τα δείχνετε ως κλοπιμαία του Παπάζογλου, απλά αποδεικνύει πως ο δημιουργός έχει μελετήσει, έχει εμπνευστεί και -κυρίως- έχει τολμήσει να μεταφέρει την έμπνευσή του στο χαρτί. Κάτι που οι περισσότεροι από τους “πρωτοπόρους” εδωμέσα δεν θα τολμήσετε ποτέ. Καλή δουλειά σε όλους.

  • Lennart Bedrager

    Η κατ’ εμέ οπτικοποίηση των σχολίων των John, KN και αλέξανδρος:
    https://i.ytimg.com/vi/tfA0H1eLTKA/hqdefault.jpg



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 25-04-2017 [0]

Οι αφίσες του 13oυ ADAF από το designpark

Ο Χάρης Τσέβης δημιουργεί για την Save the Children

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 06-04-2017 [7]

Οι αφίσες του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 30-03-2017 [3]

O Στέφανος Κολτσιδόπουλος σχεδιάζει για την ΕΥΔΑΠ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 13-03-2017 [0]

O Mαρίνος Κολοκοτσάς σχεδιάζει το Melima

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 08-03-2017 [7]

Ανανέωση για την “Γρηγόρης” από το Bob Studio

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 13-10-2016 [2]

Λογότυπος για το Δήμο Σαρωνικού

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 27-09-2016 [0]

Η εξέλιξη του PURO από την høly

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 02-09-2016 [0]

Volvo Cars a new beginning



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).