Μ. Μπότης: To ελληνικό design δεν είναι απλά καλό

05-05-2017

Σε μια εποχή που όλα έχουν γίνει δύσκολα και που πιο συγκεκριμένα ακόμη οι δρόμοι για τους νέους ανθρώπους μοιάζουν γεμάτοι με εμπόδια, ο θεσμός των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης συνεχίζει να στηρίζει τη νεανική δημιουργικότητα και να συνδράμει στην αρωγή και την ανάδειξή της.
Μέσω της κατηγορία “Νέοι Δημιουργοί” τα ΕΒΓΕ στηρίζουν εδώ και 16 χρόνια δημιουργούς μέχρι 25 ετών, που βρίσκονται στο ξεκίνημα τους ή ακόμα και λίγο πριν από αυτό, που ψάχνουν, που ανησυχούν, που ξεχωρίζουν, που δεν φοβούνται να αναμετρηθούν, να πειραματισθούν και να πάρουν ρίσκα.
Η ανταμοιβή του πρώτου νικητή, τα τελευταία χρόνια, είναι μία υποτροφία για σπουδές στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Οπτικής Επικοινωνίας του Κολλεγίου Βακαλό που είναι επικυρωμένο από το κρατικό βρετανικό Πανεπιστήμιο του Derby και οδηγεί στην απονομή του πτυχίου ΜΑ Visual Communication από το εν λόγω Πανεπιστήμιο.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Τι γίνεται, όμως, μετά; Πως εξαργυρώνεται αυτή τους η επιτυχία; Με αφορμή την τελετή απονομής των ΕΒΓΕ 2017 που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο μήνα, αναζητήσαμε τον Μιλτιάδη Μπότη που είχε βραβευθεί στα ΕΒΓΕ 2012 και έχει ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα για να μας πει τα συμπεράσματά του.

Ποιες ήταν οι προσδοκίες σου όταν κατέθετες τη συμμετοχή σου στα Βραβεία ΕΒΓΕ;
Ειλικρινά καμία! Είδα το brief, μου φάνηκε ενδιαφέρον, έκανα επιτόπου κάτι, το ξανασκέφτηκα και τελικά το κατέθεσα. Δεν περίμενα να πάει τόσο καλά!

Η βράβευσή σου περιλάμβανε μια ολική υποτροφία για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Κολεγίου Βακαλό. Ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις σου αυτές οι σπουδές, όσον αφορά το περιεχόμενο, τον τρόπο διδασκαλίας και την επικοινωνία με τους διδάσκοντες και το προσωπικό; Τι αποκόμισες από το πρόγραμμα;
Εφόσον το μάστερ ήταν κάτι που προέκυψε ξαφνικά και όχι μέσω κάποιας δικής μου αναζήτησης, δεν είχα συγκεκριμένες απαιτήσεις. Η υποτροφία με βοήθησε στο να έχω λιγότερη πίεση και να μην σκέφτομαι την κάθε μου ενέργεια σε σχέση με κάποιον οικονομικό/χρονικό παράγοντα, πράγμα που με τη σειρά του βοήθησε στο να μπορώ να πειραματίζομαι άφοβα.
Σχετικά με το περιεχόμενο και τον τρόπο διδασκαλίας, πιστεύω πως το πρόγραμμα ήταν πολύ σωστά δομημένο, μιλώντας πάντα για ένα μεταπτυχιακό που απευθύνεται και σε άτομα χωρίς κάποιο προηγούμενο σχεδιαστικό (είτε θεωρητικό, είτε τεχνικό) υπόβαθρο. Για άτομα όμως που προέρχονται από το χώρο του Design, κάποια πράγματα ήταν ίσως αυτονόητα και το γεγονός ότι δεν συμβαδίζαμε όλοι σε αυτά θα μπορούσε να είναι προβληματικό. Κάθε μεταπτυχιακό, πέρα από τη διδασκαλία, σου προσφέρει και μια αλληλεπίδραση με άτομα που έχουν φτάσει στο σημείο να αναζητούν κάτι σε αυτό το επίπεδο. Οπότε ό,τι και να “πάρεις” από τους συμφοιτητές σου, είτε περαιτέρω γνώση στον τομέα σου είτε μια νέα πληροφορία από κάποιον άλλο κλάδο, είναι θετικό.
Το πιο σημαντικό απόκτημα πιστεύω πως ήταν το storytelling, ως μέσο επικοινωνίας και μεθοδολογία. Μέσω του MA project μου, όπου ασχολήθηκα εκτενώς με τη δόμηση του περιεχομένου των παραδοτέων μου, αλλά και μέσω των θεωρητικών μαθημάτων του μεταπτυχιακού, ανέπτυξα έναν τρόπο σκέψης που, ερχόμενος από ένα λιγότερο θεωρητικό περιβάλλον προηγούμενων σπουδών, με έχει βοηθήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό και χαρακτηρίζει πλέον τον τρόπο που σκέφτομαι και λειτουργώ ως σχεδιαστής, αλλά και ως άνθρωπος.

Κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών σου εργαζόσουν επαγγελματικά; Εάν ναι, πώς κατάφερες να ανταποκριθείς με συνέπεια στις απαιτήσεις αφενός της εργασίας σου αφετέρου ενός μεταπτυχιακού προγράμματος εντατικού ρυθμού; Επηρέασε η απόκτηση του Master τον τρόπο με τον οποίο σε αντιμετωπίζουν στο επαγγελματικό ή κοινωνικό περιβάλλον σου;
Κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού, η μόνη απασχόληση που είχα ήταν η προσωπική μου επαγγελματική δραστηριότητα. Δεν εργαζόμουν σε κάποια υπαλληλική θέση. Αυτό βοηθούσε στο να είμαι ευέλικτος όσον άφορα τα ωράρια, ήταν όμως πολύ δύσκολο, αλλά μεγάλο μάθημα, για το πως να πειθαρχεί κανείς τον εαυτό του σχετικά με την τήρηση ενός τέτοιου προγράμματος.
Σχετικά με το μεταπτυχιακό στον εργασιακό τομέα, προσωπικά διαφωνώ με το να λειτουργεί σαν ένα έξτρα χαρτί και ποτέ δεν το προωθώ έτσι. Πιστεύω ότι στον τομέα μας μετράει πάνω απ’ όλα η δουλειά σου και το τι έχεις να πεις μέσω αυτής. Η γνώση που σου προσφέρει ένα μεταπτυχιακό μπορεί εύκολα να αξιοποιείται στον τρόπο που προσεγγίζεις πλέον τα πράγματα, αντί να αποκτά τυπική αξία. Παρόλα αυτά, σε πιο μεγάλες εταιρίες, σε πιο “παραδοσιακούς” πελάτες ή σε in house θέσεις, ναι, υπήρχε διαφορετική αντιμετώπιση, και διαπροσωπική και οικονομική.

Ποιες είναι οι επιθυμίες και τα μελλοντικά σου σχέδια στον επαγγελματικό τομέα; Πώς βλέπεις τη γραφιστική, και γενικότερα το Design, στην Ελλάδα;
Ο προσωπικός μου στόχος είναι να λύνω προβλήματα και να μπορώ να συνεισφέρω με τη δουλειά μου σε περιπτώσεις που διακρίνω τα ίδια συναισθήματα και σε περιπτώσεις που πιστεύω ότι έχουν κάποιον πιο ουσιαστικό στόχο πέρα από την εμπορική επιτυχία. Με ενδιαφέρει πολύ να ασχοληθώ με τους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας, της τεχνολογίας και ό,τι άλλο νιώθω ότι με τη δική μου συνεισφορά προσφέρει κάτι ουσιαστικό στο κοινό του.
Επίσης στοχεύω σε συνεργασίες, έννοια στην οποία πιστεύω ακράδαντα και που, σχετικά με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, εκτιμώ ότι είναι αυτό που λείπει από το Design στην Ελλάδα. Τα πράγματα είναι πλέον σε ένα πολύ καλό επίπεδο, συνέχεια βλέπουμε δουλειές άξιες κάθε επιβράβευσης και επιτυχίας από πολλά γραφεία και μονάδες. Βλέπουμε πελάτες που έχουν κατανοήσει το Design σαν ανάγκη και το έχουν εφαρμόσει σωστά, με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο απαραίτητο σε όλο και περισσότερο κόσμο. Αυτό που λείπει, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς της καθημερινότητάς μας, είναι η δεκτικότητα για συνεργασία και συνεισφορά. Οι κοινοπραξίες, το freelance, η ανταλλαγή απόψεων, αντί για τη μυστικοπάθεια και τον ανταγωνισμό που προκύπτουν από εγωισμό ή φόβο, είναι αυτό που χρειάζεται, για να μην χαρακτηρίζεται πλέον το συνολικό επίπεδο του ελληνικού Design ως άπλα καλό.

 

One Response

  • τροβαδούροςτουελληνικούχιπστεροντησάιν

    είσαι νινί ακόμα
    είσαι νινί ακόμα
    δεν ξέρεις πως χαϊδεύουνε
    και πως φιλούν στο στόμα



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΆΡΘΡΑ 15-09-2017 [7]

Ενέργεια κατά της κατάργησης του τμήματος Γραφιστικής στο Τ.Ε.Ι. Αθηνών

ΆΡΘΡΑ 11-05-2017 [1]

Καλλιόπη Αποστολίδου: Το να μένεις στάσιμος σκοτώνει το πνεύμα και τη φαντασία

ΆΡΘΡΑ 13-04-2017 [0]

Απολογισμός για το τρίτο Graphic Stories Cyprus

ΆΡΘΡΑ 23-01-2017 [0]

Εθνική Βιβλιοθήκη: 6 γρίφοι για δυνατούς λύτες

ΆΡΘΡΑ 08-08-2016 [0]

Τι απέγιναν τα «Ιχνη Εμπορίου»;

ΆΡΘΡΑ, ΝΕΑ 27-05-2016 [0]

Έλληνες: οι καλύτεροι σχεδιαστές συσκευασίας στον κόσμο

ΆΡΘΡΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 20-05-2016 [11]

H οπτική επικοινωνία του Δήμου Κέας από τον Γιάννη Καρλόπουλο

ΆΡΘΡΑ, ΝΕΑ 29-03-2016 [0]

Τι αποφάνθηκαν οι Νεοζηλανδοί για τη σημαία τους

ΆΡΘΡΑ 04-03-2016 [0]

FITC Amsterdam 2016



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).