Το πρόβλημα με τον διαγωνισμό λογοτύπου του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου

04-07-2019

Το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ.) που ιδρύθηκε με έδρα το Ηράκλειο Κρήτης καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν προτάσεις για το λογότυπό του, τα Βασικά Χρώματα και το σήμα «Εμπορικού τύπου».

Στη σχετική προκήρυξη διαβάζουμε ότι
• η πρόσκληση απευθύνεται σε γραφίστες, εικαστικούς καλλιτέχνες και σε όσους έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν πρόταση σύμφωνα με τους ειδικούς όρους και τις προδιαγραφές της πρόσκλησης.
• η αμοιβή για τις παραπάνω υπηρεσίες ορίζεται στο ποσό των €9.000 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ 24% και των νόμιμων κρατήσεων.
• η προθεσμία υποβολής των προτάσεων λήγει την Παρασκευή 23 Αυγούστου, οπότε θα πρέπει να έχει γίνει και η σχετική ηλεκτρονική κατάθεση των απαραίτητων σχεδίων στο συνδεσμο https://eforms.hmu.gr/hmu_logo ενώ μέχρι δε τη Δευτέρα 26 Αυγούστου 2019 στις 15:00, θα πρέπει να έχει αποσταλεί και ο σχετικός φάκελος στην επιτροπή αξιολόγησης.

Κατ’αρχάς η πάγια θέση του +DESIGN είναι αντίθετη με τους ανοιχτούς διαγωνισμούς, όταν αφορούν την οπτική ταυτότητα ενός οργανισμού ή μιας εταιρείας. Οι ανοιχτοί διαγωνισμοί είναι πράγματι χρήσιμοι όταν γίνονται για την ευαισθητοποίηση του κοινού, για την προβολή ενός θέματος ή προϊόντος, σε καμία περίπτωση όμως όταν έχουν σχέση με το βασικό στοιχείο του λογοτύπου και του οπτικού (και όχι μόνο) αποτυπώματος. Άλλο να ζητάει κάποιος την αφίσα για μια εκδήλωση υπέρ του Χ κοινοφελούς σκοπού, άλλο να ζητά τον ορισμό της οπτικής ταυτότητας ενός οργανισμού.

Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός, αφορά σε ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα το οποίο μάλιστα είναι νεοσύστατο, και καλό είναι να πιάνει τα πράγματα εξαρχής με τον σωστό τρόπο. Έχει καταλάβει την αξία του brand του. Η αμοιβή που προσφέρει αυτό φανερώνει, αφού σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα είναι αξιοπρεπής.
Αυτό που δεν έχει κατανοήσει είναι ο τρόπος με τον οποίο θα φτάσει ως εκεί. Και για του λόγου το αληθές προσέξτε την διαδικασία αξιολόγησης των συμμετοχών:

Η διαδικασία επιλογής θα βασίζεται σε ψηφοφορία τεσσάρων ομάδων
1. Με βαρύτητα 15% η επιλογή των φίλων του Ιδρύματος στο Facebook και των επισκεπτών της έκθεσης υποψηφιοτήτων.
2. Με βαρύτητα 20% η ηλεκτρονική ψηφοφορία του συνόλου των φοιτητών (προπτυχιακών και μεταπτυχιακών).
3. Με βαρύτητα 40% η ηλεκτρονική ψηφοφορία του συνόλου του μόνιμου προσωπικού του Ιδρύματος (Μέλη ΔΕΠ, Διοικητικοί, ΕΤΕΠ, ΕΔΙΠ).
4. Με βαρύτητα 25% η ψηφοφορία ειδικής επιτροπής επιλογής αποτελούμενες από καταξιωμένες προσωπικότητες που θα έχουν επιλεχθεί από το Πρυτανικό Συμβούλιο (ΣΣ στην επιτροπή αυτή δεν υπάρχουν σχεδιαστές).

Ουσιαστικά λοιπόν, έχουμε εδώ μια διαδικασία επιλογής, που περισσότερο θυμίζει καλλιστεία, παρά επιτροπή αξιολόγησης προτάσεων για τη λογοτύπηση ενός οργανισμού. Κοντολογίς… καλή η δημοκρατία αγαπητοί κύριοι του ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., όμως δεν ταιριάζει σε κάθε περίσταστη. Θα ζητούσατε ποτέ “ψηφοφορίες” για τον τρόπο θεραπείας μιας ασθένειας; Θα αποφασίζατε βάσει δημοτικότητας ποιο αρχιτεκτονικό σχέδιο πληροί τις προϋποθέσεις για να γίνει πανεπιστημιακή εστία; Θα καλούσατε σε ψηφοφορία το ευρύ κοινό για να επιλέξει το επιχειρηματικό μοντέλο ανάπτυξης μιας εταιρείας; 
Μάλλον όχι. Γιατί λοιπόν, έτσι να αποφασιστεί η οπτική ταυτότητα και το εμπορικό σήμα του Ιδρύματός σας;

Δεν αμφισβητούνται οι καλές προθέσεις σας, θα πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι το brand σας είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και τη δυνατότητα γνώμης επ’ αυτού δεν γίνεται να την έχουν “οι φίλοι του Ιδρύματος”, το “σύνολο των φοιτητών” ή το “σύνολο του προσωπικού” σας. Η επιλογή θα πρέπει να γίνει από άτομα με κατάρτηση και γνώση των κανόνων της επικοινωνίας και του σχεδιασμού.
Φιλικά συνεπώς σας συμβουλεύουμε να αναθεωρίσετε.

Με εκτίμηση
Δ. Φακίνος

6 Responses

  • Απόστολος Τσιοβάρας

    Καλησπέρα. Συμφωνώ με την άποψη του κυρίου Φακίνου όσο αφορά το θέμα της αξιολόγησης και διαφωνώ όσο αφορά το θέμα της ανάθεσης.
    Άν αλλάξει ο τρόπος αξιολόγησης θα ήθελα με χαρά να λάβω μέρος.

  • Γιώργος Τριανταφυλλάκος

    Δεν ξέρω αν πήρατε απάντηση στην εν λόγω επιστολή, πάντως σε προσωπική ηλεκτρονική επικοινωνία μαζί τους για το συγκεκριμένο θέμα για την ώρα φαίνονται αδιάλλακτοι.

    Η απάντησή τους σχετικά με την ηλεκτρονική ψηφοφορία ήταν η ακόλουθη: «Οι όροι του διαγωνισμοί είναι οι συγκεκριμένοι που έχουν αναρτηθεί. Αν δεν γίνονται αποδεκτοί από κάποιον αυτός δεν πρέπει να συμμετέχει στο διαγωνισμό. Συμμετοχή στο διαγωνισμό σημαίνει αυτόματη και πλήρη αποδοχή των όρων αυτού.»

  • Αλέξανδρος Παπαδάκης

    Εγώ πάλι συμφωνώ με την ιδέα του ΕΛΜΕΠΑ για το τρόπο αξιολόγησης για το Λογότυπο τους. Σε ποιους απευθύνεται ένα Πανεπιστήμιο; Στους φοιτητές του. Άρα το λογότυπο πρέπει να αρέσει στην νεολαία. Επίσης τα μέλη ΔΕΠ του ιδρύματος σαν αυτοδιοίκητο ίδρυμα και το προσωπικό του πρέπει να δώσει την σφραγίδα του. Αυτοί έδωσαν αξία στο ίδρυμα και ήταν το μόνο ΤΕΙ που έγινε από μόνο του Πανεπιστήμιο. Άρα πρέπει να κρίνουν αν το λογότυπο τους ταιριάζει. Επίσης οι φίλοι του ιδρύματος πρέπει να έχουν ρόλο. Είναι γονείς συγγενείς φοιτητών και του προσωπικού, έκτακτοι διδάσκοντες κτλ πρέπει να έχουν λέγειν. Και φυσικά για να μην υπάρχει η πιθανότητα διόρθωσης κάποιου λάθους υπάρχει με βαρύτητα 25% η ψηφοφορία ειδικής επιτροπής επιλογής αποτελούμενες από καταξιωμένες προσωπικότητες που θα έχουν επιλεχθεί από το Πρυτανικό Συμβούλιο που είναι λογικό να υπάρχουν μεταξύ τους και καταξιωμένοι σχεδιαστές!
    Θεωρώ λοιπόν πολύ γκρίνια για το τίποτα. Καλά κάνουν οι του Πανεπιστημίου και εμμένουν στις σωστές απόψεις τους και αυτό δείχνει σίγουρα σοβαρότητα!

  • Γιώργος Τριανταφυλλάκος

    Κ. Παπαδάκη ένα πανεπιστήμιο δεν αναφέρεται και δεν απευθύνεται μόνο στους φοιτητές του ή ακόμη περισσότερο σε μια ασαφώς ορισμένη ομάδα πληθυσμού όπως «η νεολαία» αλλά δυνητικά έχει μια παρουσία στο σύνολο της ακαδημαϊκής, ερευνητικής, εκδοτικής, κ.α. κοινότητας παγκοσμίως. Σε κάθε περίπτωση η ανοιχτή ηλεκτρονική ψηφοφορία και δη στο facebook δεν εξασφαλίζει σε καμία περίπτωση την ουσιαστική κρίση των προτάσεων και σίγουρα δεν διασφαλίζει την διαδικασία από ενδεχόμενα λάθη. Το να έχουν λόγο για την εικόνα του πανεπιστημίου τα μέλη ΔΕΠ και οι φίλοι του ιδρύματος είναι πιθανώς θεμιτό και σωστό σε έναν βαθμό (π.χ. στο να εξασφαλιστεί πως η τελική πρόταση μπορεί να βοηθήσει τα μέλη ΔΕΠ να ταυτιστούν με την εικόνα του οργανισμού του οποίου είναι οργανικό μέρος ή τουλάχιστον να μην τα προσβάλει ή δυσκολεύει την θέση τους στον οργανισμό με τον οιονδήποτε τρόπο), ωστόσο είναι προβληματικό και σε αυτή την περίπτωση αν ο τρόπος της ψηφοφορίας είναι ηλεκτρονικός και (αν και δεν διευκρινίζεται αυτό) δημόσιος. Έχει αποδειχθεί πολλάκις σε αντίστοιχες διαδικασίες ότι οι προτάσεις που αναδεικνύονται δεν είναι ποτέ αυτές που θα έπρεπε.

    Το σημαντικότερο ωστόσο προβληματικό σημείο αφορά στη μη διευκρίνηση για το αν στην κριτική επιτροπή θα υπάρχουν ή όχι σχεδιαστές (και συγκεκριμένα περισσότεροι του ενός και σίγουρα όχι σχεδιαστές άλλων ειδικοτήτων πέραν του γραφικού σχεδιασμού ή καλλιτέχνες και λοιπές μη σχετικές ειδικότητες). Δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό στο ευρύ αλλά και σε ένα πιο ειδικό κοινό πως ο γραφικός σχεδιασμός (αν και μοιράζεται στη βάση του αρχές που αφορούν στην ευρύτερη έννοια του σχεδιασμού με άλλα γνωστικά αντικείμενα) αποτελεί ξεχωριστό γνωστικό πεδίο με σαφές και διακριτό αντικείμενο και κυρίως με πρακτικές που δεν μπορούν να αξιολογηθούν επαρκώς από επαγγελματίες ή θεωρητικούς άλλων πεδίων.

    Πέραν των παραπάνω θεωρώ πως η διευκρίνηση προβληματικών σημείων σε μια προκύρηξη για έναν επαγγελματικό διαγωνισμό δεν αποτελεί γκρίνια για το τίποτα, ούτε σκοπεύει στην αμφισβήτηση της σοβαρότητας ούτε του οργανισμού, ούτε των προθέσεών του, παρά μόνο στην βελτίωσή του. Είναι σαφές πως στις δύσκολες εποχές που περνάει και ο συγκεκριμένος κλάδος, αποτελούμενος ως επί τω πλείστω από ελεύθερους επαγγελματίες που ζορίζονται σημαντικά ως προς τις οικονομικές απολαβές τους, ένας διαγωνισμός με μια αξιόλογη αμοιβή όπως ο συγκεκριμένος, αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία. Το να διασφαλίσουν ότι αυτή η ευκαιρία και ο κόπος που θα καταβληθεί για την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης και αρμόζουσας πρότασης δεν θα πάνε χαμένα από λάθος αντιλήψεις και προβληματικές διαδικασίες (και δεν αναφέρω καν την απουσία shortlisting και αποζημίωσης στις μη επιλεχθείσες προτάσεις γιατί αντιλαμβάνομαι πως πρόκειται για πολυτέλεια στην ελληνική γραφιστική πραγματικότητα) είναι θεμιτό και δίκαιο.

  • Νίκος Ασημακόπουλος

    Κύριε Παπαδάκη τι λέτε…; Σοβαρολογείτε;

  • Χρήστος Τσολερίδης

    Κε Παπαδακη το παράδοξο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι το ίδιο το πανεπιστήμιο αυτοαναιρείται, ακυρώνοντας το ίδιο την αξία των σπουδών. Το μήνυμα που στέλνει στους φοιτητές του είναι ότι τα πτυχία τους δεν θα έχουν καμία αξία όταν θα βγουν στην αγορά εργασίας. Τους δηλώνει ότι το κριτήριο αξιολόγησης της δουλειάς τους δεν θα είναι οι εξειδικευμένες γνώσεις που θα έχουν αποκτήσει με θυσίες (κόπο, χρόνο, έξοδα), αλλά ο αριθμός των likes στο Facebook ή οι προσωπικές προτιμήσεις ανθρώπων που ασχολούνται με το αντικείμενό τους περιστασιακά και επιδερμικά (ή, στην καλύτερη περίπτωση, ερασιτεχνικά). Αν αυτό το μοντέλο υιοθετείται από το ίδιο το ίδρυμα που τους εκπαιδεύει, σκεφτείτε πόσο ζοφερό προδιαγράφεται το επαγγελματικό τους μέλλον και ποια είναι η εικόνα που διαμορφώνει η κοινωνία για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και την αξία τους γενικότερα.

    Τέλος, για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους σχετικά με το κατά πόσο η η ίδια η αγορά είναι ο σοφότερος κριτής, αναφέρω κάτι που είχε πει ο Χένρυ Φορντ: «Αν είχα ρωτήσει τους ανθρώπους τι είναι αυτό που θέλουν θα μου απαντούσαν “γρηγορότερα άλογα”». Ο ρόλος της αγοράς (ως κομμάτι της κοινωνίας) είναι να περιγράψει τις ανάγκες της (γρηγορότερη μετακίνηση) και όχι να ορίσει το εργαλείο που θα τις ικανοποιήσει (άλογο). Διαφορετικά, δεν θα χρειαζόμασταν εκπαίδευση· τουλάχιστον, όχι αυτή που προσφέρει ένα πανεπιστήμιο.



Στην περίπτωση που κάποιο σχόλιο περιέχει υβριστικές ή προσβλητικές εκφράσεις, οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα να το καταργήσουν μερικώς ή πλήρως. Προς αποφυγή κακόβουλων μηνυμάτων (spam), τα μηνύματα που περιέχουν συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες θα παραμένουν αφανή μέχρι να εγκριθούν από τους υπεύθυνους του designmag.gr.

ΆΡΘΡΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ 24-11-2018 [0]

Πέντε ημιτελείς γραμματοσειρές του Bauhaus αναβιώνουν ξεπερνώντας τη ναζιστική επιβολή

ΆΡΘΡΑ 11-10-2018 [1]

Σχεδιαστές κρίνουν το νέο σήμα της Νέας Δημοκρατίας

ΆΡΘΡΑ 09-05-2018 [2]

Η Ελλαδα απέκτησε (επιτέλους) το δικό της Κέντρο Design

ΆΡΘΡΑ, ΝΕΑ 24-11-2017 [1]

Ενοχλημένο το Ραδιοτηλεοπτικό Ίδρυμα Κύπρου από την παρέμβαση της εκεί Ένωσης Γραφιστών

ΆΡΘΡΑ 29-10-2017 [2]

Θέτοντας ερωτήματα στον Ανοιχτό Διαγωνισμό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου

ΆΡΘΡΑ 15-09-2017 [8]

Ενέργεια κατά της κατάργησης του τμήματος Γραφιστικής στο Τ.Ε.Ι. Αθηνών

ΆΡΘΡΑ 11-05-2017 [1]

Καλλιόπη Αποστολίδου: Το να μένεις στάσιμος σκοτώνει το πνεύμα και τη φαντασία

ΆΡΘΡΑ 05-05-2017 [1]

Μ. Μπότης: To ελληνικό design δεν είναι απλά καλό

ΆΡΘΡΑ 13-04-2017 [0]

Απολογισμός για το τρίτο Graphic Stories Cyprus



designmag.gr has been designed by
Beetroot and is powered by WordPress.
Hosted by Apogee Information Systems.
Entries (RSS) and Comments (RSS).